<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss xmlns:rdf="http://www.w3.org/1999/02/22-rdf-syntax-ns#" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:taxo="http://purl.org/rss/1.0/modules/taxonomy/" version="2.0">
  <channel>
    <title>Hirsla Community: Journal Articles, Peer Reviewed (Ritrýndar vísindagreinar)</title>
    <link>http://hdl.handle.net/2336/11197</link>
    <description />
    <textInput>
      <title>The Community's search engine</title>
      <description>Search the Channel</description>
      <name>search</name>
      <link>http://www.hirsla.lsh.is/lsh/simple-search</link>
    </textInput>
    <item>
      <title>The anti-microbial peptide LL-37 modulates immune responses in the palatine tonsils where it is exclusively expressed by neutrophils and a subset of dendritic cells.</title>
      <link>http://hdl.handle.net/2336/188429</link>
      <description>Titill: The anti-microbial peptide LL-37 modulates immune responses in the palatine tonsils where it is exclusively expressed by neutrophils and a subset of dendritic cells.&lt;br/&gt;&lt;br/&gt;Höfundar: Sigurdardottir, Sigrun L; Thorleifsdottir, Ragna H; Guzman, Andrew M; Gudmundsson, Gudmundur H; Valdimarsson, Helgi; Johnston, Andrew&lt;br/&gt;&lt;br/&gt;Útdráttur: Antimicrobial peptides are essential elements of epithelial defense against invading micro-organisms. The palatine tonsils are positioned at the entry of the airway and the gut and as such are ideally situated to act as immune sentinels in the pharynx protecting against microbial invasion. Tonsils express a number of antimicrobial peptides including hCAP18/LL-37. Here we clearly define the expression of hCAP18/LL-37 in the tonsils showing unequivocally that hCAP18/LL-37 is mainly expressed by infiltrating neutrophils and follicular CD11c+CD13+HLA-DR+ dendritic cells, rarely by macrophages, and never by the epithelium itself. To explore possible functions for follicle-derived LL-37, we stimulated tonsil mononuclear cells with LL-37 in vitro and observed the secretion of the proinflammatory cytokines CCL5 and CXCL9, expression of IFN-γ and MX-1 and down-regulation of chemokine receptors CCR4 and CCR6 which are involved in tissue-selective T cell trafficking. Taken together, these data illustrate new potential immunoregulatory functions for hCAP18/LL-37 in the tonsils.</description>
      <pubDate>Thu, 06 Oct 2011 22:58:59 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Kirtilkrabbamein í botnlanga á Íslandi 1990-2009 - lýðgrunduð rannsókn</title>
      <link>http://hdl.handle.net/2336/182013</link>
      <description>Titill: Kirtilkrabbamein í botnlanga á Íslandi 1990-2009 - lýðgrunduð rannsókn&lt;br/&gt;&lt;br/&gt;Höfundar: Halla Viðarsdóttir; Jón Gunnlaugur Jónasson,; Páll Helgi Möller&lt;br/&gt;&lt;br/&gt;Útdráttur: Adenocarcinoma of the appendix is less than 0.5% of all gastrointestinal cancers. The aim of this study was to analyse the incidence, symptoms, pathology and treatment of appendiceal adenocarcinoma in a well defined cohort as well as the prognosis of the patients.; This is a retrospective study on all patients diagnosed with adenocarcinoma of the appendix in Iceland from 1990-2009. Information on epidemiological factors, survival and treatment was collected. All histological material was reviewed. Overall survival was estimated with median follow up of 15 months (range, 0-158).; A total of 22 patients were diagnosed with appendiceal adenocarinoma in the study period (median age 63 yrs, range: 30-88, 50% males). Age-standardized incidence was 0.4/100,000/year. The most common symptom was abdominal pain (n=10). Eight patients had clinical signs of appendicitis. Most patients were diagnosed at operation or at pathological examination but one patient was diagnosed at autopsy. Five patients had an appendectomy and 11 a right hemicolectomy. One patient was not operated on and in three patients only a biopsy was taken. Twelve patients had chemotherapy and seven of them for metastatic disease. Eight patients had adenocarcinoma, seven mucinous adenocarcinoma, three signet ring adenocarcinoma, one mixed goblet cell carcinoid and mucinous adenocarcinoma,one mixed adenocarcinoma and signet ring adenocarcinoma and two a mucinous tumour of unknown malignant potential. In eight cases the tumor originated in adenoma. Most of the patients had a stage IV disease (n=13), three stage III, three stage II and three stage I. Operative mortality was 4.8% (n=1). Disease specific five year survival was 54% but overall five year survival was 44% respectively.; Adenocarcinoma of the appendix is a rare disease. No patients were diagnosed pre-operatively. Over half of the patients presented with stage IV disease.; Tilgangur: Kirtilkrabbamein í botnlanga er innan við 0,5% krabbameina í meltingarvegi. Tilgangur rannsóknarinnar var að skoða nýgengi, einkenni,meinafræði, meðferð og horfur sjúklinga hér á landi.Efniviður og aðferðir: Rannsóknin var afturskyggn og náði til allra sjúklinga sem greindust með kirtilkrabbamein í botnlanga á Íslandi 1990-2009. Skoðaðirvoru faraldsfræðilegir þættir, meðferð og lifun. Öll vefjasýni voru skoðuð og meinafræði endurmetin. Meðaleftirfylgni lifandi greindra var 15 mánuðir (bil:0-158).Niðurstöður: Alls greindust 22 sjúklingar með kirtilkrabbamein í botnlanga (miðaldur 63 ár, bil: 30-88, 50% karlar). Aldursstaðlað nýgengi var 0,4/100.000á ári. Algengasta einkennið var kviðverkur (n=10) en átta sjúklingar höfðu klínísk einkenni botnlangabólgu. Flestir sjúklingar greindust í aðgerð eða viðvefjagreiningu en einn við krufningu. Fimm sjúklingar fóru í botnlangatöku og 11 í brottnám á hægri hluta ristils. Einn sjúklingur fór ekki í skurðaðgerðog hjá þremur var eingöngu tekið vefjasýni. Tólf sjúklingar fengu krabbameinslyfjameðferð, þar af sjö við dreifðum sjúkdómi. Átta sjúklingar höfðukirtilkrabbamein, sjö slímkrabbamein, þrír sigðfrumukrabbamein, einn blandað krabbalíkisæxli af slímfrumugerð og slímkrabbameini, einn kirtilkrabbameinmeð sigðfrumukrabbameini og tveir höfðu slímæxli af óvissri illkynja hegðan. Í átta tilvikum var æxlið upprunnið í kirtilsepaæxli. Flestir höfðu sjúkdóm á stigiIV (n=13), 3 á stigi III, 3 á stigi II og 3 á stigi I. Skurðdauði var 4,8% (n=1). Sjúkdómssértæk fimm ára lifun var 54% en heildar fimm ára lifun 44%.Ályktun: Kirtilkrabbamein í botnlanga eru sjaldgæf. Allir sjúklingar greindust fyrir tilviljun. Rúmlega helmingur sjúklinga var með dreifðan sjúkdóm viðgreiningu.</description>
      <pubDate>Wed, 28 Sep 2011 22:58:59 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Frestun læknisþjónustu meðal Íslendinga: Umfang og skýringar</title>
      <link>http://hdl.handle.net/2336/146830</link>
      <description>Titill: Frestun læknisþjónustu meðal Íslendinga: Umfang og skýringar&lt;br/&gt;&lt;br/&gt;Höfundar: Rúnar Vilhjálmsson&lt;br/&gt;&lt;br/&gt;Útdráttur: Equal access to health care is a central goal in socialized health systems like the one in Iceland. Previous research in Iceland indicates considerable individual and group differences in access to health care. The study maps the distribution of postponement and cancellation of physician care among Icelandic adults and considers a number of potential explanations.; The data come from a national postal health survey of Icelandic adults, age 18-75, who were randomly drawn from the National Register. 1532 individuals responded to the survey yielding a 60% response rate.; 22% of the respondents had postponed or cancelled a physician visit they thought they needed in the past 6 months. The study found considerable variations in postponement rates. Postponement was positively related to younger age, full employment, financial difficulties, high out-of-pocket health care costs, inflexible daily schedules (fixed roles), dissatisfaction with last physician visit, and the number of chronic medical conditions experienced.; Postponement or cancellation of medical care is fairly common among Icelandic adults, although considerable individual and group differences in postponement are observed. The results raise concerns, as equal access to care is a central goal of the Icelandic health care system. It is incumbent upon health authorities to pursue effective ways to equalize access to medical care and prevent postponement and cancellation of needed services.; Tilgangur: Jafnt aðgengi að heilbrigðisþjónustu er meginmarkmið í félagslegum heilbrigðiskerfum eins og því íslenska. Fyrri innlendar rannsóknir benda tilþess að talsverður munur sé á aðgengi einstaklinga og hópa að heilbrigðisþjónustunni. Markmið rannsóknarinnar var að kortleggja frestun læknisþjónustu íólíkum samfélagshópum fullorðinna Íslendinga og meta vægi einstakra áhrifaþátta.Efniviður og aðferðir: Rannsóknin byggði á landskönnuninni Heilbrigði og aðstæður Íslendinga I. Spurningalistar voru póstsendir til þjóðskrárúrtaksÍslendinga á aldrinum 18-75 ára. 1532 manns svöruðu könnuninni og heimtur voru 60%.Niðurstöður: Alls höfðu 22% fullorðinna Íslendinga frestað eða fellt niður læknisþjónustu á sex mánaða tímabili. Frestunarhlutföll voru misjöfn eftir hópum.Þeir sem voru ungir að árum í fullri vinnu, áttu við fjárhagserfiðleika að etja, höfðu há heimilisútgjöld vegna heilbrigðisþjónustu, áttu erfitt með að komast frádaglegum verkefnum, voru óánægðir með síðustu læknisheimsókn, eða glímdu við langvinna sjúkdóma og kvilla, frestuðu oftar en aðrir ferð til læknis.Ályktun: Nokkuð algengt er að Íslendingar fresti eða felli niður læknisþjónustu sem þeir telja þörf fyrir. Jafnframt er verulegur munur á tíðni frestunarmilli fólks og hópa. Niðurstöðurnar eru umhugsunarefni í ljósi þess meginmarkmiðs heilbrigðiskerfisins að allir landsmenn hafi jafnan aðgang aðheilbrigðisþjónustu. Mikilvægt er að heilbrigðisyfirvöld leiti leiða til að jafna aðgengi einstaklinga og hópa að læknisþjónustu og vinni gegn frestun eðaniðurfellingu hennar.</description>
      <pubDate>Wed, 28 Sep 2011 22:58:59 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Lokuskipti vegna ósæðarlokuþrengsla á Íslandi 2002-2006: Ábendingar og snemmkomnir fylgikvillar</title>
      <link>http://hdl.handle.net/2336/146829</link>
      <description>Titill: Lokuskipti vegna ósæðarlokuþrengsla á Íslandi 2002-2006: Ábendingar og snemmkomnir fylgikvillar&lt;br/&gt;&lt;br/&gt;Höfundar: Inga Lára Ingvarsdóttir,; Sindri Aron Viktorsson; Kári Hreinsson; Martin Ingi Sigurðsson; Sólveig Helgadóttir; Þórarinn Arnórsson; Ragnar Danielsen; Tómas Guðbjartsson&lt;br/&gt;&lt;br/&gt;Útdráttur: Information on surgical outcome of aortic valve replacement (AVR) has not been available in Iceland. We therefore studied the indications, short-term complications and operative mortality in Icelandic patients that underwent AVR with aortic stenosis.; This was a retrospective study including all patients that underwent AVR for aortic stenosis at Landspitali between 2002 and 2006, a total of 156 patients (average age 71.7 years, 64.7% males). Short term complications and operative mortality (≤ 30 days) were registered and risk factors analysed with multivariate analysis.; The most common symptoms before AVR were dyspnea (86.9%) and angina pectoris (52.6%). Preop. max aortic valve pressure gradient was on average 74 mmHg, the left ventricular ejection fraction 57.2% and EuroSCORE (st) 6.9%. The average operating time was 282 min and concomitant CABG was performed in 55% of the patients and mitral valve surgery in nine. A bioprothesis was implanted in 127 of the patients (81.4%), of which 102 were stentless valves, and a mechanical valve in 29 (18.6%) cases. The mean prosthesis size was 25.6 mm (range 21-29). Atrial fibrillation (78.0%) and acute renal injury (36.0%) were the most common complications and 20 patients (13.0%) developed multiple-organ failure. Twenty-six patients (17.0%) needed reoperation due to bleeding. Median hospital stay was 13 days and operative mortality was 6.4%.; The rate of short term complications following AVR was relatively high, including reoperations for bleeding and atrial fibrillation. Operative mortality is twice that of CABG, which is in line with other studies.; Inngangur: Ósæðarlokuskipti eru önnur algengasta hjartaaðgerðin á Íslandi og er oftast gerð vegna ósæðarlokuþrengsla. Tilgangurinn var að kannaábendingar, snemmkomna fylgikvilla og skurðdauða eftir þessar aðgerðir hér á landi.Efniviður og aðferðir: Afturskyggn rannsókn á sjúklingum sem gengust undir ósæðarlokuskipti vegna ósæðarlokuþrengsla á Landspítala 2002-2006,samtals 156 einstaklingum. Skráðir voru fylgikvillar aðgerðanna og ein- og fjölþáttagreiningu beitt til að skilgreina áhættuþætti fylgikvilla og skurðdauðainnan 30 daga.Niðurstöður: Meðalaldur var 71,7 ár (bil 41-88) og voru karlar 64,7% hópsins. Algengustu einkenni sjúklinga fyrir aðgerð voru mæði (86,9%) og hjartaöng(52,6%). Meðalútfallsbrot hjarta (EF) var 57,2%, hámarksþrýstingsfall (ΔP) yfir lokuna 74,1 mmHg og EuroScore (st) 6,9%. Ríflega helmingur sjúklingannagekkst samtímis undir kransæðahjáveitu og 9 undir aðgerð á míturloku. Lífrænni loku var komið fyrir í 127 aðgerðanna (81,4%), í 102 tilvikum grindarlausriloku, og gerviloku hjá 29 sjúklingum. Meðalstærð ígræddra loka var 25,6 mm (bil 21-29) og aðgerðartími var 282 mínútur. Algengustu fylgikvillar eftiraðgerð voru nýtilkomið gáttatif (78,0%) og bráður nýrnaskaði (36,0%). Enduraðgerð vegna blæðingar þurfti í 17,0% tilfella og 20 sjúklingar (13,0%) fengufjöllíffærabilun. Miðgildi legutíma var 13 dagar og 6,4% sjúklinga létust innan 30 daga frá aðgerð.Ályktun: Fylgikvillar reyndust tíðir eftir þessar aðgerðir, einkum gáttatif, nýrnaskaði og blæðingar sem krefjast enduraðgerðar. Skurðdauði er helmingi tíðarien eftir kransæðahjáveituaðgerðir, sem er í samræmi við erlendar rannsóknir.</description>
      <pubDate>Wed, 28 Sep 2011 22:58:59 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Leiðbeiningar um ritun fræðigreina</title>
      <link>http://hdl.handle.net/2336/146813</link>
      <description>Titill: Leiðbeiningar um ritun fræðigreina&lt;br/&gt;&lt;br/&gt;Höfundar: Anna Bryndís Einarsdóttir; Rúnar Helgi Vignisson; Einar Stefánsson&lt;br/&gt;&lt;br/&gt;Útdráttur: Ritun fræðigreina krefst æfingar og þrautseigju. Áhugiog þekking á viðfangsefninu og aðferðafræði vísindaauðvelda ferlið. Gildi vísindalegrar fræðigreinar ræðstþó fyrst og fremst af innihaldi hennar, niðurstöðunumog hvernig þær eru túlkaðar. Um leið skiptir uppbyggingog framsetning miklu máli til þess aðefniviðurinn komist vel til skila. Það er ekki til neinfullkomin uppskrift að vísindagrein en benda má áýmis atriði sem geta hjálpað við greinaskrif. Við vonumað ábendingar okkar nýtist höfundum, ekki síst yngrihöfundum sem eru að stíga sín fyrstu skref í ritunvísindagreina.1 Heimasíða International Committeeof Medical Editors (www.icmje.org) veitir nákvæmarleiðbeiningar um ritun vísindagreina og er í stöðugriendurskoðun. Höfundar vísindalegs efnis ættu að nýtasér þessa heimasíðu.2</description>
      <pubDate>Mon, 29 Aug 2011 22:58:59 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Beinkröm hjá barni</title>
      <link>http://hdl.handle.net/2336/146792</link>
      <description>Titill: Beinkröm hjá barni&lt;br/&gt;&lt;br/&gt;Höfundar: Harpa Kristinsdottir,; Soffía Jónasdottir,; Sigurður Björnsson; Pétur Lúðvígsson&lt;br/&gt;&lt;br/&gt;Útdráttur: Vitamin D is necessary for normal bone growth. Deficiency of vitamin D can lead to rickets in children and osteomalacia in adults. It is difficult to reach the recommended daily dose of vitamin D in children without cod liver oil or other vitamin D supplementation. Several cases of rickets have been diagnosed in Iceland the past few years. Studies suggest a worldwide increase in the prevalence of the disorder. We report on a girl who was diagnosed with rickets at the age of 27 months. She received inadequate amounts of vitamin D supplementation in the form of AD drops and cod liver oil. Because of food allergy she was on a restricted diet which limited her intake of dietary vitamin D. After diagnosis, she received a high-dose vitamin D therapy (Stoss therapy) which corrected the deficiency. Key words: rickets, food allergy, vitamin D.; D-vítamín er mikilvægt fyrir eðlilegan beinvöxt og getur skortur leitt til beinkramar í börnum og beinmeyru í fullorðnum. Mikilvægasti D-vítamíngjafi áÍslandi er lýsi en erfitt er að ná ráðlögðum dagsskammti D-vítamíns án lýsis eða annars D-vítamíngjafa. Allmörg tilfelli beinkramar hafa greinst hér á landi áundanförnum árum en erlendar rannsóknir sýna að sjúkdómurinn er vaxandi vandamál um allan heim.Hér er sagt frá stúlku sem greindist með beinkröm 27 mánaða gömul. Hún var á brjósti í tæpt ár og fékk D-vítamínviðbót með AD-dropum og þorskalýsien ekki í nægilegu magni. Fæðuofnæmi gerði það að verkum að hún nærðist á einhæfu fæði sem innihélt takmarkað D-vítamín. Eftir greiningu var hafinháskammta D-vítamínmeðferð (Stoss meðferð) sem leiðrétti skortinn.</description>
      <pubDate>Mon, 29 Aug 2011 22:58:59 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Áverkaómun</title>
      <link>http://hdl.handle.net/2336/146585</link>
      <description>Titill: Áverkaómun&lt;br/&gt;&lt;br/&gt;Höfundar: Hjalti Már Björnsson; Hilmar Kjartansson&lt;br/&gt;&lt;br/&gt;Útdráttur: The use of ultrasound is now widespread within the field of Emergency Medicine. The availability of lightweight and relatively cheap ultrasound devices has enabled clinicians to obtain more detailed information about the condition of acutely ill and injured patients than can be done with a clinical exam only. This paper discusses the standardized E-FAST exam for trauma; the technical details of the exam and the reliability of the information gained by each of it's components. Other advanced use of ultrasound for evaluation of trauma patients is introduced. Investing in the equipment and physician training to provide emergency ultrasound evaluation of injured and acutely ill patients in Iceland may be a relatively inexpensive way to improve patient care.; Á síðustu árum hefur ómskoðun verið æ meira notuð við bráðalækningar. Tilkoma ódýrra og handhægra ómtækja hefur gert læknum kleift að afla munnákvæmari upplýsinga um ástand slasaðra og bráðveikra en fæst með hefðbundinni líkamsskoðun eingöngu. Hér er fjallað um staðlaða bráðaómskoðunvegna áverka, hvernig hún er framkvæmd og nákvæmni ýmissa þátta skoðunarinnar. Kynntir verða aðrir þættir sem hægt er að bæta við hina stöðluðuáverkaómun til frekari greiningar. Að mati höfunda er fjárfesting í tækjabúnaði og þjálfun lækna til áverkaómunar líklega hagkvæm leið til að bæta þjónustuvið slasaða á Íslandi.</description>
      <pubDate>Mon, 29 Aug 2011 22:58:59 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Aukning öndunarfæraeinkenna og notkunar astmalyfja meðal Íslendinga á aldrinum 20-44 ára</title>
      <link>http://hdl.handle.net/2336/146559</link>
      <description>Titill: Aukning öndunarfæraeinkenna og notkunar astmalyfja meðal Íslendinga á aldrinum 20-44 ára&lt;br/&gt;&lt;br/&gt;Höfundar: Stefán Sigurkarlsson; Michael Clausen; Þórarinn Gíslason; Davíð Gíslason&lt;br/&gt;&lt;br/&gt;Útdráttur: In the year 1990 the European Community Respiratory Health Survey I (ECRHS I) demonstrated that the prevalence of these diseases was lowest in Iceland (www.ecrhs.org). In order to compare the prevalence of respiratory symptoms in Reykjavik over time, a new identical cross-sectional study was performed seventeen years later.; Both cohorts, were in the age group 20-44 years and randomly selected from the population in Reykjavik and suburbs. Both answered questionnaires about respiratory symptoms, nasal allergy and use of anti-asthmatic drugs. The second cohort was part of the EuroPrevall study (www.europrevall.org) performed in 2007.; Response rate was lower in 2007 (999 or 43.2%) than in 1990 (2.903 or 80.6%).The prevalence of attacks of asthma increased over time from 2.2% to 6.7% (p&lt;0.0001), use of anti-asthmatic drugs increased from 2.4% to 7.2% (p&lt;0.0001) and nasal allergy symptoms from 17.8% to 29.3% (p&lt; 0.0001). There was an increase of all respiratory symptoms except wheezing or whistling, where the prevalence dropped from 18.0% to 14.4% (p&lt;0.01). In the year 2007 women had more often been woken by attacks of coughing (p&lt;0.0001), had more often attacks of asthma (p&lt;0.05) and were more likely to use anti-asthmatic drugs (p&lt;0.05) than men. Attacks of asthma and the use of anti-asthmatic drugs were more common among the younger age group in the year 2007. That was not seen in the year 1990.; This study provides evidence of an increase in respiratory symptoms and use of anti-asthmatic drugs over a period of 17 years from 1990 among young adult Icelanders.; Inngangur: Við samanburð milli 15 þjóða í Evrópurannsókninni Lungu og heilsa (ECRHS I) árið 1990 reyndist vera minnst um ofnæmissjúkdóma á Íslandi. Íþessari rannsókn eru niðurstöður tveggja þverskurðarrannsókna bornar saman til þess að meta hvort öndunarfæraeinkenni og notkun astmalyfja hafi aukistá Íslandi á 17 ára tímabili frá 1990.Efniviður og aðferðir: Rannsóknarhóparnir voru á aldrinum 20-44 ára og valdir af handahófi á höfuðborgarsvæðinu. Spurt var um einkenni fráöndunarfærum, nefofnæmi og notkun astmalyfja. Fyrri rannsóknarhópurinn (n=3.600) var úr Evrópurannsókninni sem hófst árið 1990, en sá síðari (n=2.313)var í fæðuofnæmisrannsókninni EuroPrevall árið 2007. Báðar rannsóknirnar voru alþjóðlegar.Niðurstöður: Svörun var lakari árið 2007 (43,2%) en árið 1990 (80,6%). Við samanburð árin 1990 og 2007 á einkennum síðustu 12 mánaða, varð hlutfallslegaukning á sögu um astmaköst (2,2% og 6,7%, p&lt;0,0001), notkun astmalyfja (2,4% og 7,2%, p&lt;0,0001) og sögu um nefofnæmi (17,8% og 29,3%,p&lt;0,0001). Aukning var á öndunarfæraeinkennum nema pípi og surgi, sem minna var um árið 2007 (14,4%) en 1990 (18,0%, p&lt;0,01), en mæði samfara pípiog surgi var meiri 2007 (p&lt;0,0001). Konur, einkum þær yngri, vöknuðu oftar vegna hóstakasta í báðum rannsóknum (p&lt;0,0001). Árið 2007 höfðu fleiri konurastma (p&lt;0,05) og notuðu oftar astmalyf en karlar (p&lt;0,05). Árið 2007 voru astmaköst og notkun astmalyfja mun algengari meðal yngri þátttakenda. Slíkuraldursmunur var ekki til staðar árið 1990.Ályktanir: Rannsóknin styður að aukning hafi orðið á einkennum frá öndunarfærum og notkun astmalyfja á árunum frá 1990-2007.</description>
      <pubDate>Mon, 29 Aug 2011 22:58:59 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Roðavaldandi geislar sólarinnar og þýðing þeirra</title>
      <link>http://hdl.handle.net/2336/146386</link>
      <description>Titill: Roðavaldandi geislar sólarinnar og þýðing þeirra&lt;br/&gt;&lt;br/&gt;Höfundar: Bárður Sigurgeirsson; Hans Christian Wulf&lt;br/&gt;&lt;br/&gt;Útdráttur: The UV-index is an international standard measurement of the strength of erythemogenic ultraviolet radiation. It is often published in the media and then refers to the highest expected UV radiation for that day. The highest UV-index value measured in Iceland is seven. Although this is similar to the maximum values from southern Scandinavia, the average UV-index is lower in Iceland compared to other Nordic countries. Around solar noon the UV index is roughly equivalent to the Standard Erythema Dose (SED). During a bright summer day in Iceland the number of Standard Erythema doses can go as high as 32, but is on average in June around twenty. The typical Icelander gets red after 4-6 SED and it is obvious that during solar noon it is easy to sunburn in Iceland if you stay outside without sun protection.; Útfjólublár stuðull er alþjóðleg skilgreining sem segir til um styrk útfjólublárra geisla. Gildi hans er oft birt í fjölmiðlum og segir þá til um hæsta gildi sembúist er við þann daginn. Hæsta gildi sem mælst hefur á Íslandi er rúmlega sjö. Þrátt fyrir að þetta sé svipað og í Danmörku er útfjólublár stuðull þó aðjafnaði lægri á Íslandi. Um hádegisbil er útfjólublár stuðull nánast jafn fjölda staðlaðra roðaskammta á klukkustund. Á heiðskírum íslenskum sumardegi hafamælst allt að 32 staðlaðir roðaskammtar, en í júní er meðalgildið 20 á dag. Húð flestra Íslendinga roðnar við fjóra til sex staðlaða roðaskammta þannig aðmjög stuttan tíma þarf til þess að húðin roðni ef verið er úti án þess að nota sólvörn, sérstaklega í kringum hádegið.</description>
      <pubDate>Tue, 28 Jun 2011 22:58:59 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Mælingar á roðavaldandi geislum sólarinnar sumarið 2010</title>
      <link>http://hdl.handle.net/2336/146190</link>
      <description>Titill: Mælingar á roðavaldandi geislum sólarinnar sumarið 2010&lt;br/&gt;&lt;br/&gt;Höfundar: Bárður Sigurgeirsson; Hans Christian Wulf&lt;br/&gt;&lt;br/&gt;Útdráttur: To measure erythemogenic UV radiation in Iceland. Material and methods: Erythemogenic UV radiation was measured during the period from April through September 2010. We used a UV sensor that measures the Erythema Action Spectrum as has been defined by the Commission Internationale de l'Eclairage (CIE) as the standard representation of the average skin response to UVB and UVA. The sensor was located in Skorradalur, Iceland (64,533287N; -21,526338W; altitude 63 m.). The location of the sensor was carefully chosen to ensure that it was never in the shade.; The maximum UV-index measured was higher than three 21 days in May, 26 days in June, 26 days in July and 23 days in August. The highest value recorded was 7,3 on June 18th, at 13:25. UV index was measured as 5 or higher on 16 days in June. The highest erythema weighted daily dose was measured to 19,2 SED in April, 27,1 SED in May, 32,2 SED in June, 30 SED in July, 23,5 SED in August and 11,6 SED in September.; These are the first results from measurements of UV-index and standard erythema dose (SED) in Iceland. The data shows that on a sunny day the UV-index can be relatively high. When the standard erythema dose was considered, high values were obtained during the summer months, with values up to six times what can cause sunburn.; Tilgangur: Tilgangur þessarar rannsóknar var að kanna styrk roðavaldandi geisla sólarinnar á Íslandi.Efniviður og aðferðir: Mælingar fóru fram á tímabilinu apríl til september 2010. Notaður var útfjólublár ljósnemi (Davis Instruments, Hayward, California)sem nemur eingöngu roðavaldandi geisla. Ljósneminn var staðsettur í Skorradal í Borgarfirði (breiddargráða 64,533287; lengdargráða -21,526338; hæð 63metrar). Nemanum var komið þannig fyrir að skuggi gat ekki fallið á hann frá aðliggjandi trjám eða byggingum.Niðurstöður: Útfjólublár stuðull fór yfir þrjá, 21 dag í maí, 26 daga í júní, 26 daga í júlí, 23 daga í ágúst og tvo daga í september. Hæsta gildi sem mældistvar 7,3 hinn 18.06 kl. 13.25. Útfjólublár stuðull mældist 5 eða hærri 16 daga í júní. Daglegt magn staðlaðra roðaskammta mældist hæst 19,2 í apríl, 27,1 ímaí, 32,2 í júní, 30 í júlí, 23,5 í ágúst og 11,6 í september.Ályktun: Þetta eru fyrstu niðurstöður mælinga á roðavaldandi geislum sem birtast hérlendis. Bæði útfjólublár stuðull og magn roðavaldandi geisla mælisthátt á sólríkum sumardegi. Á sólríkustu dögunum mældist sexfalt geislamagn sem þarf til þess að húðin roðni.</description>
      <pubDate>Tue, 28 Jun 2011 22:58:59 GMT</pubDate>
    </item>
  </channel>
</rss>


