Raförvun til að þjálfa upp getu þverlamaðra, með aftaugaða og rýra vöðva, til að standa

2.50
Hdl Handle:
http://hdl.handle.net/2336/15675
Title:
Raförvun til að þjálfa upp getu þverlamaðra, með aftaugaða og rýra vöðva, til að standa
Other Titles:
Use of electrical stimulation to restore standing in Paraplegics with long-term denervated degenerated muscles DDM
Authors:
Vilborg Guðmundsdóttir; Sigrún Knútsdóttir
Citation:
Sjúkraþjálfarinn 2006, 33(1):19-20, 23-4
Issue Date:
2006
Abstract:
Raförvun sem meðferð við vöðvasjúkdómum og ýmsum öðrum kvillum á sér langa forsögu, má þar nefna að Galvani birti fyrstu grein sína 1791. Frá því upp úr 1970 hafa mörg kerfi, þar af mörg þeirra að verulegu leyti tölvustýrð, verið þróuð til að raförva vöðva hjá sjúklingum með skaða í miðtaugakerfi (upper motor neuron skaði) þar sem hreyfitaug frá mænu niður í vöðva er heil og raförvun taugar er möguleg. Mörg slík raförvunartæki eru til á markaðinum, oft kölluð FES raförvunartæki (FES = Functional Electrical Stimulation). Í mörgum tilvikum hefur göngugeta náðst á rannsóknarstofum og tækjakosturinn verður sífellt minni og liprari en undirbúningur fyrir raförvunina hefur hingað til verið það krefjandi, og kerfin það óþjál, að fáir eða engir hafa notað þessi kerfi daglega. Við útlæga mænuskaða með mikla taugaskerðingu og vöðvarýrnun (lower motor neuron skaði) er hreyfitaug frá mænu niður í vöðva horfin og raförvun verður að beinast beint að vöðvaþráðum. Hingað til hefur engin raförvunarmeðferð verið möguleg fyrir útlæga mænuskaða þar sem sá straumstyrkur sem leyfilegt er að nota samkvæmt núverandi stöðlum ESB virðist ekki hafa nein teljandi áhrif. Það er þó einmitt þessi sjúklingahópur sem vænta má að hefði mest gagn af raförvun þar sem fylgikvillar hjá þessum hópi eru meiri en hjá sjúklingum með hærri skaða.
Description:
Neðst á síðunni er hægt að nálgast greinina í heild sinni með því að smella á hlekkinn View/Open
Additional Links:
http://www.physio.is

Full metadata record

DC FieldValue Language
dc.contributor.authorVilborg Guðmundsdóttir-
dc.contributor.authorSigrún Knútsdóttir-
dc.date.accessioned2008-01-04T13:37:59Z-
dc.date.available2008-01-04T13:37:59Z-
dc.date.issued2006-
dc.date.submitted2007-01-04-
dc.identifier.citationSjúkraþjálfarinn 2006, 33(1):19-20, 23-4en
dc.identifier.issn1670-2204-
dc.identifier.urihttp://hdl.handle.net/2336/15675-
dc.descriptionNeðst á síðunni er hægt að nálgast greinina í heild sinni með því að smella á hlekkinn View/Openen
dc.description.abstractRaförvun sem meðferð við vöðvasjúkdómum og ýmsum öðrum kvillum á sér langa forsögu, má þar nefna að Galvani birti fyrstu grein sína 1791. Frá því upp úr 1970 hafa mörg kerfi, þar af mörg þeirra að verulegu leyti tölvustýrð, verið þróuð til að raförva vöðva hjá sjúklingum með skaða í miðtaugakerfi (upper motor neuron skaði) þar sem hreyfitaug frá mænu niður í vöðva er heil og raförvun taugar er möguleg. Mörg slík raförvunartæki eru til á markaðinum, oft kölluð FES raförvunartæki (FES = Functional Electrical Stimulation). Í mörgum tilvikum hefur göngugeta náðst á rannsóknarstofum og tækjakosturinn verður sífellt minni og liprari en undirbúningur fyrir raförvunina hefur hingað til verið það krefjandi, og kerfin það óþjál, að fáir eða engir hafa notað þessi kerfi daglega. Við útlæga mænuskaða með mikla taugaskerðingu og vöðvarýrnun (lower motor neuron skaði) er hreyfitaug frá mænu niður í vöðva horfin og raförvun verður að beinast beint að vöðvaþráðum. Hingað til hefur engin raförvunarmeðferð verið möguleg fyrir útlæga mænuskaða þar sem sá straumstyrkur sem leyfilegt er að nota samkvæmt núverandi stöðlum ESB virðist ekki hafa nein teljandi áhrif. Það er þó einmitt þessi sjúklingahópur sem vænta má að hefði mest gagn af raförvun þar sem fylgikvillar hjá þessum hópi eru meiri en hjá sjúklingum með hærri skaða.en
dc.language.isoisen
dc.publisherFélag íslenskra sjúkraþjálfaraen
dc.relation.urlhttp://www.physio.isen
dc.subjectRaförvunis
dc.subjectMænuskaðiis
dc.subjectSjúkraþjálfunis
dc.subject.classificationSJU12en
dc.titleRaförvun til að þjálfa upp getu þverlamaðra, með aftaugaða og rýra vöðva, til að standais
dc.title.alternativeUse of electrical stimulation to restore standing in Paraplegics with long-term denervated degenerated muscles DDMen
dc.typeArticleen
dc.identifier.journalSjúkraþjálfarinnis
All Items in Hirsla are protected by copyright, with all rights reserved, unless otherwise indicated.