Respiratory movement measuring instrument : reliability, reference values and clinical utility [PhD Thesis]

2.50
Hdl Handle:
http://hdl.handle.net/2336/39477
Title:
Respiratory movement measuring instrument : reliability, reference values and clinical utility [PhD Thesis]
Other Titles:
Öndunarhreyfingamælirinn ÖHM-Andri : áreiðanleiki, viðmiðunargildi og gagnsemi í klínískri vinnu [Drg]
Authors:
María Ragnarsdóttir
Citation:
María Ragnarsdóttir. Respiratory movement measuring instrument : reliability, reference values and clinical utility. Reykjavík : University of Iceland, Faculty of Medicine, 2008
Issue Date:
2008
Abstract:
Methods to evaluae respiratory function such as inspection, palpation, tape measurements, auscultation, chest radiographs and lung volume measurements have been used for a long time. During the last decades several additional evaluation methods have emerged measuring for example respiratory muscle strength and movements. However, few instruments measuring real time bilateral respiratory upper thoracic, lower thoracic and abdominal movements are available and none measuring simultaneously all variables of the respiratory movement pattern. The aims of the studies were to develop an instrument to measure respiratory movements and test its reliability. The instrument, Respiratory Movement Measuring Instrument (RMMI), was developed at the Bioengineering Department at Landspitali University Hospital according to the ideas of the author. Furthermore, to collect reference values for the instrument and investigate its usefulness in clinical practice. The RMMI was used to measure respiratory motion among two groups of healthy individuals in order to obtain reference values and test the reliability of the measurements. To test the clinical usefulness, a group of patients with ankylosing spondylitis (AS) and patients undergoing cardiac surgery (pre- and postoperatively) were studied. Respiratory motion, and lung volumes were measured and abnormal signs on chest radiographs rated among the cardiac surgery patients pre-operatively and one, 12, and 52 weeks postoperatively. Respiratory movements did not decrease significantly with increasing age from 20 to 69 years. The only significant gender difference was that the men had significantly greater abdominal motion during deep breathing. Separate reference values are therefore presented for males and females. Correlations of respiratory movements measured on two consecutive days was strong for both quiet and deep breathing. The AS patients had significantly reduced upper thoracic movements compared with reference values. The cardiac surgery patients had highly significantly reduced average lung volumes, abdominal and lower thoracic movements and showed one or more abnormal sign on a chest radiograph one week post-operatively. Twelve weeks after the operation average abdominal movement was still significantly reduced, but upper thoracic movement had increased. One year after the operation abdominal movement had still not fully recovered but average upper thoracic movement was significantly increased. When the cardiac surgery patients were divided into Mediangroup and IMA-group according to surgical procedure, abdominal motion was significantly more reduced among the IMA-group 12 weeks post-operatively. Both groups had symmetrical abdominal motion pre-operatively, but significantly asymmetrical among the IMA-group 12 week post-operatively. Both groups had symmetrical abdominal movements 52 weeks post-operatively, but the IMA-group had significantly reduced abdominal movements. Abdominal movements were still significantly decreased compared with pre-operative values one year after cardiac surgery. The RMMI is a reliable instrument and is easy to use in clinical practice for measuring respiratory movement and respiratory movement pattern.; Löng hefð er fyrir notkun ýmissa aðferða til skoðunar á starfsemi öndunarfæra. Má þar nefna þreifingu, málbandsmælingu á ummáli brjóstkassa, röntgenmyndatöku og mælingar á rúmtaki lofts í lungum. Á síðustu áratugum hafa ýmsar aðferðir bæst í hópinn til dæmis aðferðir til að mæla styrk öndunarvöðva og öndunarhreyfingar. Tæki sem mælir öndunarhreyfingar efri og neðri hluta brjóstkassa og kviðar á báðum líkamshelmingum samtímis, auk öndunartíðni og takts hefur ekki verið þróað áður. Markmið rannsóknanna voru að þróa tæki til mælinga á öndunarhreyfingum og kanna áreiðanleika þess. Tækið, öndunarhreyfingamælirinn ÖHM-Andri, var hannað á heilbrigðistæknideild Landspítalans samkvæmt hugmynd höfundar. Ennfremur að safna viðmiðunargildum og kanna notagildi ÖHM-Andra í daglegu starfi sjúkraþálfara. Öndunarhreyfingar tveggja hópa heilbrigðra einstaklinga voru mældar með ÖHMAndra í þeim tilgangi að safna viðmiðunargildum og prófa áreiðanleika tækisins. Öndunarhreyfingar minnkuðu ekki marktækt með hækkandi aldri frá 21 til 69 ára. Eini munurinn á öndunarhreyfingum karla og kvenna var að karlar höfðu marktækt meiri kviðarhreyfingar við djúpa öndun. Viðmiðunargildi eru því gefin upp sér fyrir karla og konur. Sterk fylgni var milli öndunarhreyfinga sem mældar voru tvo daga í röð bæði í hvíldar- og djúpri öndun. Til að kanna notagildi ÖHM-Andra voru öndunarhreyfingar sjúklinga með hryggikt mældar. Einnig voru lungnarúmmál og öndunarhreyfingar mældar og röntgenmyndir af lungum metnar hjá hjartasjúklingunum fyrir skurðaðgerð og einni, 12 og 52 vikum eftir aðgerð. Hárifja öndunarhreyfingar hryggiktarsjúklinga voru marktækt minni en hjá heilbrigðum einstaklingum, sem hefði líklega ekki komið í ljós við hefðbundna mæliaðferð með málbandi. Hjartaskurðsjúklingarnir voru með marktækt skert lungnarúmtak, lágrifja- og kviðar hreyfingar og röntgenmyndir af lungum sýndu eitt eða fleiri óeðlileg einkenni viku eftir skurðaðgerð. Kviðarhreyfingar voru enn marktækt skertar 12 vikum eftir aðgerð, en hárifja hreyfingar voru auknar. Ári eftir hjartaskurðaðgerð höfðu kviðarhreyfingar enn ekki náð sama hreyfiferli og fyrir skurðaðgerð, en hárifja hreyfingar voru marktækt auknar. Sjúklingum sem fóru í hjartaskurðaðgerð var skipt í tvo hópa. Median-haki var notaður í skurðaðgerðinni hjá öðrum hópnum (Median-hópur), en hjá hinum bæði Median- og Internal Mammary Artery-haki (IMA-hópur). Tólf vikum eftir skurðaðgerð voru kviðarhreyfingar marktækt minni hjá IMA-hópnum. Fyrir skurðaðgerð voru kviðarhreyfingar beggja hópa samhverfar, 12 vikum síðar voru þær ósamhverfar hjá IMA-hópnum, en samhverfar hjá báðum hópum ári eftir skurðaðgerð. Ári eftir hjartaskurðaðgerð voru kviðarhreyfingar hjá IMA-hópnum enn marktækt minni en fyrir aðgerð. ÖHM-Andri er áreiðanlegt tæki og auðvelt í notkun við daglega vinnu til mælinga á öndunarhreyfingum og munstri öndunarhreyfinga.
Description:
Neðst á síðunni er hægt að nálgast ritgerðina í heild sinni með því að smella á hlekkinn View/Open
Rights:
openAccess

Full metadata record

DC FieldValue Language
dc.contributor.authorMaría Ragnarsdóttir-
dc.date.accessioned2008-10-22T17:44:14Z-
dc.date.available2008-10-22T17:44:14Z-
dc.date.issued2008-
dc.date.submitted2008-10-22-
dc.identifier.citationMaría Ragnarsdóttir. Respiratory movement measuring instrument : reliability, reference values and clinical utility. Reykjavík : University of Iceland, Faculty of Medicine, 2008en
dc.identifier.isbn9789979951377 (ób.)-
dc.identifier.urihttp://hdl.handle.net/2336/39477-
dc.descriptionNeðst á síðunni er hægt að nálgast ritgerðina í heild sinni með því að smella á hlekkinn View/Openen
dc.description.abstractMethods to evaluae respiratory function such as inspection, palpation, tape measurements, auscultation, chest radiographs and lung volume measurements have been used for a long time. During the last decades several additional evaluation methods have emerged measuring for example respiratory muscle strength and movements. However, few instruments measuring real time bilateral respiratory upper thoracic, lower thoracic and abdominal movements are available and none measuring simultaneously all variables of the respiratory movement pattern. The aims of the studies were to develop an instrument to measure respiratory movements and test its reliability. The instrument, Respiratory Movement Measuring Instrument (RMMI), was developed at the Bioengineering Department at Landspitali University Hospital according to the ideas of the author. Furthermore, to collect reference values for the instrument and investigate its usefulness in clinical practice. The RMMI was used to measure respiratory motion among two groups of healthy individuals in order to obtain reference values and test the reliability of the measurements. To test the clinical usefulness, a group of patients with ankylosing spondylitis (AS) and patients undergoing cardiac surgery (pre- and postoperatively) were studied. Respiratory motion, and lung volumes were measured and abnormal signs on chest radiographs rated among the cardiac surgery patients pre-operatively and one, 12, and 52 weeks postoperatively. Respiratory movements did not decrease significantly with increasing age from 20 to 69 years. The only significant gender difference was that the men had significantly greater abdominal motion during deep breathing. Separate reference values are therefore presented for males and females. Correlations of respiratory movements measured on two consecutive days was strong for both quiet and deep breathing. The AS patients had significantly reduced upper thoracic movements compared with reference values. The cardiac surgery patients had highly significantly reduced average lung volumes, abdominal and lower thoracic movements and showed one or more abnormal sign on a chest radiograph one week post-operatively. Twelve weeks after the operation average abdominal movement was still significantly reduced, but upper thoracic movement had increased. One year after the operation abdominal movement had still not fully recovered but average upper thoracic movement was significantly increased. When the cardiac surgery patients were divided into Mediangroup and IMA-group according to surgical procedure, abdominal motion was significantly more reduced among the IMA-group 12 weeks post-operatively. Both groups had symmetrical abdominal motion pre-operatively, but significantly asymmetrical among the IMA-group 12 week post-operatively. Both groups had symmetrical abdominal movements 52 weeks post-operatively, but the IMA-group had significantly reduced abdominal movements. Abdominal movements were still significantly decreased compared with pre-operative values one year after cardiac surgery. The RMMI is a reliable instrument and is easy to use in clinical practice for measuring respiratory movement and respiratory movement pattern.en
dc.description.abstractLöng hefð er fyrir notkun ýmissa aðferða til skoðunar á starfsemi öndunarfæra. Má þar nefna þreifingu, málbandsmælingu á ummáli brjóstkassa, röntgenmyndatöku og mælingar á rúmtaki lofts í lungum. Á síðustu áratugum hafa ýmsar aðferðir bæst í hópinn til dæmis aðferðir til að mæla styrk öndunarvöðva og öndunarhreyfingar. Tæki sem mælir öndunarhreyfingar efri og neðri hluta brjóstkassa og kviðar á báðum líkamshelmingum samtímis, auk öndunartíðni og takts hefur ekki verið þróað áður. Markmið rannsóknanna voru að þróa tæki til mælinga á öndunarhreyfingum og kanna áreiðanleika þess. Tækið, öndunarhreyfingamælirinn ÖHM-Andri, var hannað á heilbrigðistæknideild Landspítalans samkvæmt hugmynd höfundar. Ennfremur að safna viðmiðunargildum og kanna notagildi ÖHM-Andra í daglegu starfi sjúkraþálfara. Öndunarhreyfingar tveggja hópa heilbrigðra einstaklinga voru mældar með ÖHMAndra í þeim tilgangi að safna viðmiðunargildum og prófa áreiðanleika tækisins. Öndunarhreyfingar minnkuðu ekki marktækt með hækkandi aldri frá 21 til 69 ára. Eini munurinn á öndunarhreyfingum karla og kvenna var að karlar höfðu marktækt meiri kviðarhreyfingar við djúpa öndun. Viðmiðunargildi eru því gefin upp sér fyrir karla og konur. Sterk fylgni var milli öndunarhreyfinga sem mældar voru tvo daga í röð bæði í hvíldar- og djúpri öndun. Til að kanna notagildi ÖHM-Andra voru öndunarhreyfingar sjúklinga með hryggikt mældar. Einnig voru lungnarúmmál og öndunarhreyfingar mældar og röntgenmyndir af lungum metnar hjá hjartasjúklingunum fyrir skurðaðgerð og einni, 12 og 52 vikum eftir aðgerð. Hárifja öndunarhreyfingar hryggiktarsjúklinga voru marktækt minni en hjá heilbrigðum einstaklingum, sem hefði líklega ekki komið í ljós við hefðbundna mæliaðferð með málbandi. Hjartaskurðsjúklingarnir voru með marktækt skert lungnarúmtak, lágrifja- og kviðar hreyfingar og röntgenmyndir af lungum sýndu eitt eða fleiri óeðlileg einkenni viku eftir skurðaðgerð. Kviðarhreyfingar voru enn marktækt skertar 12 vikum eftir aðgerð, en hárifja hreyfingar voru auknar. Ári eftir hjartaskurðaðgerð höfðu kviðarhreyfingar enn ekki náð sama hreyfiferli og fyrir skurðaðgerð, en hárifja hreyfingar voru marktækt auknar. Sjúklingum sem fóru í hjartaskurðaðgerð var skipt í tvo hópa. Median-haki var notaður í skurðaðgerðinni hjá öðrum hópnum (Median-hópur), en hjá hinum bæði Median- og Internal Mammary Artery-haki (IMA-hópur). Tólf vikum eftir skurðaðgerð voru kviðarhreyfingar marktækt minni hjá IMA-hópnum. Fyrir skurðaðgerð voru kviðarhreyfingar beggja hópa samhverfar, 12 vikum síðar voru þær ósamhverfar hjá IMA-hópnum, en samhverfar hjá báðum hópum ári eftir skurðaðgerð. Ári eftir hjartaskurðaðgerð voru kviðarhreyfingar hjá IMA-hópnum enn marktækt minni en fyrir aðgerð. ÖHM-Andri er áreiðanlegt tæki og auðvelt í notkun við daglega vinnu til mælinga á öndunarhreyfingum og munstri öndunarhreyfinga.is
dc.language.isoenen
dc.publisherUniversity of Iceland, Faculty of Medicineen
dc.rightsopenAccessen
dc.subjectÖndunen
dc.subjectMælingaren
dc.subjectMælitækien
dc.subjectDoktorsritgerðiren
dc.subjectLækningatækien
dc.subject.meshRespiration Disordersen
dc.titleRespiratory movement measuring instrument : reliability, reference values and clinical utility [PhD Thesis]en
dc.title.alternativeÖndunarhreyfingamælirinn ÖHM-Andri : áreiðanleiki, viðmiðunargildi og gagnsemi í klínískri vinnu [Drg]en
dc.typeArticleen
dc.rights.accessOpen Accessen
All Items in Hirsla are protected by copyright, with all rights reserved, unless otherwise indicated.