2.50
Hdl Handle:
http://hdl.handle.net/2336/72585
Title:
„Hvenær drepur maður mann og hvenær drepur maður ekki mann?“
Authors:
Þórunn Guðmundsdóttir
Citation:
Læknablaðið 1995, 81(1):55-7
Issue Date:
1-Jan-1995
Abstract:
Í rétti allra þjóða er slegin skjaldborg um lífið. Mannslífið er friðheilagt. Í íslenskum rétti er þessa reglu að finna í 211. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Það er refsivert að svipta annan mann lífi og menn njóta jafnréttis gagnvart þessari grein hegningarlaganna. Það skiptir ekki máli hvort þeir séu geðveikir, vanskapaðir eða eru að deyja af ólæknandi sjúkdómi. Jón Hreggviðsson spurði Arnas Arnæus: „Hvenær drepur maður mann og hvenær drepur maður ekki mann?"(1). Við þessari spurningu er ekkert einfalt svar til. Er það manndráp þegar læknismeðferð á dauðvona sjúklingi er takmörkuð og endurlífgun ekki beitt, þegar ljóst er að áframhaldandi meðferð gerir ekkert annað en að lengja sársaukafullt og erfitt dauðastríð? Því miður veita íslensk lög litla leiðbeiningu í þessu efni. Svona mál hafa aldrei komið fyrir augu íslenskra dómara. Við athugun á íslenskum réttarreglum verður að hafa þá staðreynd í huga að íslenskum lögum hefur aldrei verið beitt um svona tilfelli.
Description:
Neðst á síðunni er hægt að nálgast greinina í heild sinni með því að smella á hlekkinn View/Open
Additional Links:
http://www.laeknabladid.is

Full metadata record

DC FieldValue Language
dc.contributor.authorÞórunn Guðmundsdóttir-
dc.date.accessioned2009-07-06T13:25:30Z-
dc.date.available2009-07-06T13:25:30Z-
dc.date.issued1995-01-01-
dc.date.submitted2009-07-06-
dc.identifier.citationLæknablaðið 1995, 81(1):55-7en
dc.identifier.issn0023-7213-
dc.identifier.urihttp://hdl.handle.net/2336/72585-
dc.descriptionNeðst á síðunni er hægt að nálgast greinina í heild sinni með því að smella á hlekkinn View/Openen
dc.description.abstractÍ rétti allra þjóða er slegin skjaldborg um lífið. Mannslífið er friðheilagt. Í íslenskum rétti er þessa reglu að finna í 211. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Það er refsivert að svipta annan mann lífi og menn njóta jafnréttis gagnvart þessari grein hegningarlaganna. Það skiptir ekki máli hvort þeir séu geðveikir, vanskapaðir eða eru að deyja af ólæknandi sjúkdómi. Jón Hreggviðsson spurði Arnas Arnæus: „Hvenær drepur maður mann og hvenær drepur maður ekki mann?"(1). Við þessari spurningu er ekkert einfalt svar til. Er það manndráp þegar læknismeðferð á dauðvona sjúklingi er takmörkuð og endurlífgun ekki beitt, þegar ljóst er að áframhaldandi meðferð gerir ekkert annað en að lengja sársaukafullt og erfitt dauðastríð? Því miður veita íslensk lög litla leiðbeiningu í þessu efni. Svona mál hafa aldrei komið fyrir augu íslenskra dómara. Við athugun á íslenskum réttarreglum verður að hafa þá staðreynd í huga að íslenskum lögum hefur aldrei verið beitt um svona tilfelli.en
dc.language.isoisen
dc.publisherLæknafélag Íslands, Læknafélag Reykjavíkuren
dc.relation.urlhttp://www.laeknabladid.isen
dc.subjectLíknardauðien
dc.subjectSiðfræðien
dc.subjectLögen
dc.subject.meshEuthanasiaen
dc.subject.meshJurisprudenceen
dc.title„Hvenær drepur maður mann og hvenær drepur maður ekki mann?“is
dc.typeArticleen
dc.identifier.journalLæknablaðiðen
All Items in Hirsla are protected by copyright, with all rights reserved, unless otherwise indicated.