• Flughræðsla : þegar háloftin heilla ekki

      Eiríkur Örn Arnarson (Krabbameinsfélag Íslands, 1999)
      Flughræðsla er ein algengasta tegund fælni. Erlendar kannanir sýna að fimmti til tíundi hver fullorðinn er flughræddur og mun fleirum er ekkert vel við þennan ferðamáta – þó að þeir láti sig hafa það. Konur eru frekar flughræddar en karlar og algengast er þetta ástand á aldrinum frá tvítugu til fertugs. Hefur það verið tengt ábyrgðartilfinningu foreldra sem eru á þessu aldursskeiði þegar börnin þurfa mest á þeim að halda. Flughrætt fólk er oft vel gefið, hefur náð árangri í lífinu og vill gera allt vel.
    • Slökun til að vinna gegn spennu

      Eiríkur Örn Arnarson (Krabbameinsfélag Íslands, 2007)
      Frásagnir af slökun eða hugrækt eru í elstu rituðum heimildum. Slökun þekkist í öllum menningarsamfélögum heims og öllum trúarbrögðum. Ef til vill er bænin slökunarform hins kristna manns. Hugrækt eða slökun hefur þótt sjálfsögð frá örófi alda en á tíma hraðans virðist takmarkaður tími til að láta líða úr sér.
    • Vaktavinna : að mörgu er að hyggja

      Eiríkur Örn Arnarson (Krabbameinsfélag Íslands, 1997)
      Vaktavinna er talin geta haft langvarandi neikvæð áhrif á heilsu. Aukin þekking á áhrifum vaktavinnu og betra skipulag á vöktum getur aukið öryggi í starfi, bætt heilsu og líðan og lagt grunn að forvörnum. Þeir sem vinna vaktavinnu hér á landi eru einkum við ýmis þjónustustörf svo sem löggæslu, öryggisvörslu og heilsugæslu. Slys eru algengari meðal vaktavinnufólks en hinna sem aðeins vinna á daginn. Röskun á svefni er ein afleiðing vaktavinnu. Sá sem vinnur um nætur þarf að hvílast á daginn, þegar bjart er og flestir aðrir eru að vinna. Þá er meiri hávaði frá umhverfinu og lofthiti meiri, svo að dæmi séu nefnd. Margt raskar þá ró hins þreytta.