Show simple item record

dc.contributor.authorKristín Pétursdóttir
dc.contributor.authorÞráinn Rósmundsson
dc.contributor.authorPétur H Hannesson
dc.contributor.authorPáll Helgi Möller
dc.date.accessioned2013-09-25T16:36:21Z
dc.date.available2013-09-25T16:36:21Z
dc.date.issued2013-02
dc.date.submitted2013-09-25
dc.identifier.citationLæknablaðið 2013, 99(2):77-81en_GB
dc.identifier.issn0023-7213
dc.identifier.pmid23486679
dc.identifier.urihttp://hdl.handle.net/2336/302292
dc.description.abstractGarnasmokkun kallast það þegar hluti af görn smokrast inn í sjálfa sig og er algengasta ástæða garnastíflu hjá börnum á aldrinum þriggja mánaða til þriggja ára. Tilgangur rannsóknarinnar var að kanna nýgengi, aldur, kyn og einkenni garnasmokkunar hjá börnum á Íslandi, greiningartækni, árangur meðferðar, endurkomu og dánartíðni. Rannsóknin var afturskyggn þar sem safnað var gögnum úr sjúkraskrám barna sem höfðu fengið garnasmokkun á Íslandi á 25 ára tímabili (1986-2010). Sjúklingar voru fundnir með því að leita í rafrænu sjúkraskrárkerfi Landspítala og Sjúkrahússins á Akureyri. Alls greindust 67 börn með garnasmokkun á tímabilinu, 44 drengir (66%) og 23 stúlkur (34%). Börnin voru á aldrinum þriggja mánaða til 11 ára (miðgildi 8 mánuðir). Nýgengi garnasmokkunar var 0,4 tilfelli á hver 1000 börn yngri en eins árs. Garnasmokkunin var algengust á mótum smágirnis og ristils og var staðsett þar í 94% tilvika og í 70% tilvika var orsökin óþekkt. Helsta greiningaraðferðin var skuggaefnisinnhelling um endaþarm sem var jafnframt helsta meðferðarúrræðið. Hlutfall skuggaefnisinnhellinga þar sem leiðrétting tókst var 62%. Tæplega helmingur barnanna gekkst undir skurðaðgerð og var framkvæmt hlutabrottnám á görn hjá 6 börnumeða 9% allra sjúklinganna. Þrjú börn eða 4% fengu endurtekna garnasmokkun. Árangur meðferðar við garnasmokkun er góður á Íslandi en æskilegt er að snúa við þeirri þróun sem hér sést, að innhellingum sé að fækka og skurðaðgerðum að fjölga á rannsóknartímanum.
dc.description.abstractIntussusception occurs when a proximal portion of the bowel invaginates into the distal bowel. It is the most common cause of intestinal obstruction in children between 3 months and 3 years. This study aimed to assess patient profile, clinical presentation, diagnostic methods, treatment and outcome in children diagnosed with intussusception in Iceland. We conducted a retrospective chart review of all children diagnosed with intussusception in Iceland during a 25 year period (1986-2010). Patients were identified from a medical record database in Iceland's two main hospitals, Landspítali and Akureyri Hospital. A total of 67 children aged 3 months to 11 years (median age 8 months) were diagnosed with intussusception. Male to female ratio was 3:2. The mean incidence of intussusception was 0.4 cases per 1000 children <1 year old. Intussusception was idiopathic in 70% of patients and occurred in the ileocolic region in 94%. Barium contrast enema was the most common diagnostic test. Barium enema reduction was attempted in 82% of patients and successful reduction rate was 62%. Surgical treatment was required in 49% of patients and involved resection of bowel in 9%. Three children had recurrent intussusception. The results of treatment for intussusception in Iceland are good. The decline of enemas performed and the rise in surgical treatment observed over the study period is a reason for concern. In this regard there is room for improvement.
dc.languageice
dc.language.isoisen
dc.publisherLæknafélag Íslands, Læknafélag Reykjavíkuren_GB
dc.relation.urlhttp://www.laeknabladid.isen_GB
dc.rightsopenAccessen_GB
dc.subjectMeltingarfærien_GB
dc.subjectNýburaren_GB
dc.subjectBörnen_GB
dc.subjectÁhættuþættiren_GB
dc.subject.meshAge Factorsen_GB
dc.subject.meshBarium Sulfate/administration & dosageen_GB
dc.subject.meshChilden_GB
dc.subject.meshChild, Preschoolen_GB
dc.subject.meshContrast Media/administration & dosageen_GB
dc.subject.meshDigestive System Surgical Proceduresen_GB
dc.subject.meshEnemaen_GB
dc.subject.meshFemaleen_GB
dc.subject.meshHumansen_GB
dc.subject.meshIceland/epidemiologyen_GB
dc.subject.meshIncidenceen_GB
dc.subject.meshInfanten_GB
dc.subject.meshInfant, Newbornen_GB
dc.subject.meshIntussusception*/diagnosisen_GB
dc.subject.meshMaleen_GB
dc.subject.meshPredictive Value of Testsen_GB
dc.subject.meshRecurrenceen_GB
dc.subject.meshRetrospective Studiesen_GB
dc.subject.meshRisk Factorsen_GB
dc.subject.meshTime Factorsen_GB
dc.subject.meshTreatment Outcomeen_GB
dc.subject.meshBarium Sulfate/diagnostic useen
dc.subject.meshContrast Media/diagnostic useen
dc.subject.meshIntussusception*/epidemiologyen
dc.subject.meshIntussusception*/therapyen
dc.titleGarnasmokkun hjá börnum á Íslandi.is
dc.title.alternativeIntussusception in children in Iceland.en_GB
dc.typeArticleen
dc.contributor.departmentLæknadeild Háskóla Íslands.en_GB
dc.identifier.journalLæknablaðiðen_GB
dc.rights.accessOpen Accessen
refterms.dateFOA2018-09-12T12:50:23Z
html.description.abstractGarnasmokkun kallast það þegar hluti af görn smokrast inn í sjálfa sig og er algengasta ástæða garnastíflu hjá börnum á aldrinum þriggja mánaða til þriggja ára. Tilgangur rannsóknarinnar var að kanna nýgengi, aldur, kyn og einkenni garnasmokkunar hjá börnum á Íslandi, greiningartækni, árangur meðferðar, endurkomu og dánartíðni. Rannsóknin var afturskyggn þar sem safnað var gögnum úr sjúkraskrám barna sem höfðu fengið garnasmokkun á Íslandi á 25 ára tímabili (1986-2010). Sjúklingar voru fundnir með því að leita í rafrænu sjúkraskrárkerfi Landspítala og Sjúkrahússins á Akureyri. Alls greindust 67 börn með garnasmokkun á tímabilinu, 44 drengir (66%) og 23 stúlkur (34%). Börnin voru á aldrinum þriggja mánaða til 11 ára (miðgildi 8 mánuðir). Nýgengi garnasmokkunar var 0,4 tilfelli á hver 1000 börn yngri en eins árs. Garnasmokkunin var algengust á mótum smágirnis og ristils og var staðsett þar í 94% tilvika og í 70% tilvika var orsökin óþekkt. Helsta greiningaraðferðin var skuggaefnisinnhelling um endaþarm sem var jafnframt helsta meðferðarúrræðið. Hlutfall skuggaefnisinnhellinga þar sem leiðrétting tókst var 62%. Tæplega helmingur barnanna gekkst undir skurðaðgerð og var framkvæmt hlutabrottnám á görn hjá 6 börnumeða 9% allra sjúklinganna. Þrjú börn eða 4% fengu endurtekna garnasmokkun. Árangur meðferðar við garnasmokkun er góður á Íslandi en æskilegt er að snúa við þeirri þróun sem hér sést, að innhellingum sé að fækka og skurðaðgerðum að fjölga á rannsóknartímanum.
html.description.abstractIntussusception occurs when a proximal portion of the bowel invaginates into the distal bowel. It is the most common cause of intestinal obstruction in children between 3 months and 3 years. This study aimed to assess patient profile, clinical presentation, diagnostic methods, treatment and outcome in children diagnosed with intussusception in Iceland. We conducted a retrospective chart review of all children diagnosed with intussusception in Iceland during a 25 year period (1986-2010). Patients were identified from a medical record database in Iceland's two main hospitals, Landspítali and Akureyri Hospital. A total of 67 children aged 3 months to 11 years (median age 8 months) were diagnosed with intussusception. Male to female ratio was 3:2. The mean incidence of intussusception was 0.4 cases per 1000 children <1 year old. Intussusception was idiopathic in 70% of patients and occurred in the ileocolic region in 94%. Barium contrast enema was the most common diagnostic test. Barium enema reduction was attempted in 82% of patients and successful reduction rate was 62%. Surgical treatment was required in 49% of patients and involved resection of bowel in 9%. Three children had recurrent intussusception. The results of treatment for intussusception in Iceland are good. The decline of enemas performed and the rise in surgical treatment observed over the study period is a reason for concern. In this regard there is room for improvement.


Files in this item

Thumbnail
Name:
Lb_2013_2_2.pdf
Size:
252.0Kb
Format:
PDF

This item appears in the following Collection(s)

Show simple item record