Show simple item record

dc.contributor.authorHannes Petersen
dc.date.accessioned2013-10-01T13:22:45Z
dc.date.available2013-10-01T13:22:45Z
dc.date.issued2012-12
dc.date.submitted2013-10-01
dc.identifier.citationLæknablaðið 2012, 98(12):653-9en_GB
dc.identifier.issn0023-7213
dc.identifier.pmid23232725
dc.identifier.urihttp://hdl.handle.net/2336/302564
dc.descriptionNeðst á síðunni er hægt að nálgast greinina í heild sinni með því að smella á hlekkinn View/Openen_GB
dc.description.abstractThe purpose of this paper is to provide an overview of the physiological basis, clinical picture and treatment opportunities of motion sickness. Motion sickness can occur when sensory inputs from body orientation and movements in space contradict or differ from those predicted from experience. In that case disturbing symptoms can occur when a person is exposed to unfamiliar movement or perceived movement in the environment. Best known is when this occurs at sea, referred to as sea sickness. Despite progress in the technology and comfort of modern sea transit and transportation (ships, planes and overland vehicles) a great number of workers and travellers still experience motion sickness, with its coexisting risks of accidents. A survey performed on Icelandic seamen indicates that up to 80% experience seasickness when at sea and up to 80% experience mal de debarquement. Bouts are characterized by an initial phase of mild discomfort followed by neurologic and gastro-intestinal manifestations. The delay in onset depends on specific circumstances and individual susceptibility. Signals from the vestibular system are essential for triggering motion sickness, where vestibuloautonomic pathways that typically subserve homeostasis play the key role. Attacks are precipitated by conflicting sensory, visual and vestibular signals but the underlying mechanism is unclear. The neural pathways that produce nausea and vomiting during motion sickness are presumed to be similar to those that generate illness after ingestion of toxins. Most medications used for prevention and treatment induce unwanted sedation, that both reduce ability to cope with the situation and delay the most wanted adaptation. Furthermore, no one drug is completely effective or preventive under all conditions.----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
dc.description.abstractMeð yfirlitsgrein þessari er reynt að varpa ljósi á sjóveiki, orsakir hennar, einkenni og meðferðarúrræði. Sjóveiki kemur fram þegar skynjun okkar á staðsetningu og hreyfingu líkamans er óraunveruleg eða ófyrirsjáanleg. Þrátt fyrir framfarir í hönnun og smíði skipa og annarra farartækja herjar hreyfiveiki á farþega og starfsmenn sem um borð eru. Könnun, gerð í Slysavarnaskóla sjómanna, þar sem sjómenn voru inntir eftir vinnu á sjó og hvort þeir hafi fundið fyrir sjóveiki og sjóriðu, sýndi að um 80% íslenskra sjómanna upplifa sjóveiki við störf og sjóriðu þegar í land er komið. Einkenni sjóveiki eru margvísleg en best þekktu og þau sem flestir tengja sjóveiki eru ógleði og uppköst, enda eru þau mest truflandi, um leið og þau undirstrika veikleika og vanmátt þeirra er í hlut eiga. Einkennin eru tilkomin vegna skynárekstar sjónar, jafnvægis- og stöðuskyns en þáttur jafnvægis er mikilvægastur, sérstaklega tengslin við starf ósjálfráða taugakerfisins sem miðlar boðum ógleði og uppkasta. Engin lyf lækna sjóveiki, fá hafa reynst árangursrík við meðhöndlun á sjóveiki og þá aðeins með því að draga úr einkennum, en mörg þeirra hafa þá aukaverkun að slæva miðtaugakerfið og þar með taugabrautir sem flytja árekstraráreitin, en það tefur bata sem felst í aðlögun að hinu hreyfiríka umhverfi. „Það eru til þrjár manngerðir, þeir lifandi, þeir dauðu og þeir sjóveiku.“ Anacharsis1, grískur heimspekingur, 6. öld f. Kr.
dc.languageice
dc.language.isoisen
dc.publisherLæknafélag Íslands, Læknafélag Reykjavíkuren_GB
dc.relation.urlhttp://www.laeknabladid.is/en_GB
dc.rightsArchived with thanks to Læknablađiđen_GB
dc.subjectSjóveikien_GB
dc.subjectIðrakvefen_GB
dc.subjectSkipen_GB
dc.subjectSiglingaren_GB
dc.subject.meshHumansen_GB
dc.subject.meshMotion Sickness*/diagnosisen_GB
dc.subject.meshMovementen_GB
dc.subject.meshNausea*/diagnosisen_GB
dc.subject.meshOccupational Diseases*/psychologyen_GB
dc.subject.meshOrientationen_GB
dc.subject.meshShipsen_GB
dc.subject.meshTreatment Outcomeen_GB
dc.subject.meshVestibule, Labyrinth/physiopathologyen_GB
dc.subject.meshVisual Perceptionen_GB
dc.subject.meshVomiting*/diagnosisen_GB
dc.subject.meshMotion Sickness*/physiopathologyen
dc.subject.meshMotion Sickness*/psychologyen
dc.subject.meshMotion Sickness*/therapyen
dc.subject.meshNausea*/physiopathologyen
dc.subject.meshNausea*/psychologyen
dc.subject.meshNausea*/therapyen
dc.subject.meshOccupational Diseases*/diagnosisen
dc.subject.meshOccupational Diseases*/physiopathologyen
dc.subject.meshOccupational Diseases*/therapyen
dc.subject.meshVomiting*/physiopathologyen
dc.subject.meshVomiting*/psychologyen
dc.subject.meshVomiting*/therapyen
dc.titleSjóveikiis
dc.title.alternativeSeasicknessen_GB
dc.typeArticleen
dc.contributor.departmentLandspítali, University of Iceland, Iceland.en_GB
dc.identifier.journalLæknablaðiðen_GB
dc.rights.accessOpen Access - Opinn aðganguren
refterms.dateFOA2018-09-12T12:51:17Z
html.description.abstractThe purpose of this paper is to provide an overview of the physiological basis, clinical picture and treatment opportunities of motion sickness. Motion sickness can occur when sensory inputs from body orientation and movements in space contradict or differ from those predicted from experience. In that case disturbing symptoms can occur when a person is exposed to unfamiliar movement or perceived movement in the environment. Best known is when this occurs at sea, referred to as sea sickness. Despite progress in the technology and comfort of modern sea transit and transportation (ships, planes and overland vehicles) a great number of workers and travellers still experience motion sickness, with its coexisting risks of accidents. A survey performed on Icelandic seamen indicates that up to 80% experience seasickness when at sea and up to 80% experience mal de debarquement. Bouts are characterized by an initial phase of mild discomfort followed by neurologic and gastro-intestinal manifestations. The delay in onset depends on specific circumstances and individual susceptibility. Signals from the vestibular system are essential for triggering motion sickness, where vestibuloautonomic pathways that typically subserve homeostasis play the key role. Attacks are precipitated by conflicting sensory, visual and vestibular signals but the underlying mechanism is unclear. The neural pathways that produce nausea and vomiting during motion sickness are presumed to be similar to those that generate illness after ingestion of toxins. Most medications used for prevention and treatment induce unwanted sedation, that both reduce ability to cope with the situation and delay the most wanted adaptation. Furthermore, no one drug is completely effective or preventive under all conditions.----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
html.description.abstractMeð yfirlitsgrein þessari er reynt að varpa ljósi á sjóveiki, orsakir hennar, einkenni og meðferðarúrræði. Sjóveiki kemur fram þegar skynjun okkar á staðsetningu og hreyfingu líkamans er óraunveruleg eða ófyrirsjáanleg. Þrátt fyrir framfarir í hönnun og smíði skipa og annarra farartækja herjar hreyfiveiki á farþega og starfsmenn sem um borð eru. Könnun, gerð í Slysavarnaskóla sjómanna, þar sem sjómenn voru inntir eftir vinnu á sjó og hvort þeir hafi fundið fyrir sjóveiki og sjóriðu, sýndi að um 80% íslenskra sjómanna upplifa sjóveiki við störf og sjóriðu þegar í land er komið. Einkenni sjóveiki eru margvísleg en best þekktu og þau sem flestir tengja sjóveiki eru ógleði og uppköst, enda eru þau mest truflandi, um leið og þau undirstrika veikleika og vanmátt þeirra er í hlut eiga. Einkennin eru tilkomin vegna skynárekstar sjónar, jafnvægis- og stöðuskyns en þáttur jafnvægis er mikilvægastur, sérstaklega tengslin við starf ósjálfráða taugakerfisins sem miðlar boðum ógleði og uppkasta. Engin lyf lækna sjóveiki, fá hafa reynst árangursrík við meðhöndlun á sjóveiki og þá aðeins með því að draga úr einkennum, en mörg þeirra hafa þá aukaverkun að slæva miðtaugakerfið og þar með taugabrautir sem flytja árekstraráreitin, en það tefur bata sem felst í aðlögun að hinu hreyfiríka umhverfi. „Það eru til þrjár manngerðir, þeir lifandi, þeir dauðu og þeir sjóveiku.“ Anacharsis1, grískur heimspekingur, 6. öld f. Kr.


Files in this item

Thumbnail
Name:
Lb_2012_F653.pdf
Size:
951.3Kb
Format:
PDF

This item appears in the following Collection(s)

Show simple item record