• Fyrirferð í kletthluta gagnaugabeins [sjúkratilfelli]

      Hannes Petersen; Hannes Blöndal (Læknafélag Íslands, Læknafélag Reykjavíkur, 1998-03-01)
      Saga: Fimmtugur hraustur karlmaður leitaði á göngudeild háls-, nef- og eyrnadeildar Sjúkrahúss Reykjavíkur síðsumars 1997 vegna hratt vaxandi hæsis, svima og heyrnarleysis á hægra eyra. Hæsinu fylgdi hvorki hósti né uppgangur og því síður öndunarerfiðleikar. Sviminn var kröftugur huglægur svimi (rotatory vertigo) sem kom í köstum með ógleði og uppköstum en milli svimakasta hafði sjúklingur óstöðugleikatilfinningu. Heyrnarleysinu fylgdi hella, suð og þrýstingstilfinning fyrir hægra eyra. Einkennum fjölgaði, kyngingarerfiðleikar með ónotum í hálsi fóru að gera vart við sig svo og erfiðleikar með að lyfta hægri hendi. Sjúklingur rekur upphaf einkenna sinna aftur til ársins 1993 en þá leitaði hann fyrst til læknis vegna skyndilegs heyrnartaps (sudden deafness) á hægra eyra og svima. Vandamál sjúklings var þá greint sem sjúkdómur Meniéres og meðhöndlaður með þvagræsilyfjum en við þá meðferð varð heyrnin eðlileg þó svo svimi gerði vart við sig af og til. Sjúklingurinn reykti ekki, hann hafði enga króníska sjúkdóma í helstu líffærakerfum, tók engin lyf reglulega og hafði ekkert þekkt ofnæmi.
    • Sjaldgæft tilfelli af vöðvabandvefsæxli með bólgufrumuíferð í hægri kinnkjálka

      Hannes Halldórsson,; Ari Jón Arason,; Margrét Sigurðardóttir; Paolo Gargiulo,; Magnús Karl Magnússon,; Þórarinn Guðjónsson; Hannes Petersen; Líffærafræði læknadeildar Háskóla Íslands, rannsóknarstofu í stofnfrumufræðum við Lífvísindasetur Háskóla Íslands, blóðmeinafræðideild Landspítala, lyfja- og eiturefnafræðideild Háskóla Íslands, meinafræðideild Landspítala, heilbrigðisog taugaverkfræðisetur Háskólans í Reykjavík, háls-, nef- og eyrnadeild Landspítala (Læknafélag Íslands, Læknafélag Reykjavi­kur, 2015-01)
      Karlmaður með æxlisvöxt í hægri kinnkjálka af vöðvabandvefsgerð með bólgufrumuíferð fór í á annan tug aðgerða vegna síendurtekins æxlisvaxtar yfir fjögurra ára tímabil og er án einkenna um endurkomu sjúkdóms í dag. Frumur ræktaðar úr æxlinu sýna stofnfrumueiginleika sem gæti verið þáttur í endurteknum æxlisvexti. Mikilvægt er að fylgja sjúklingum með þessa sjúkdómsmynd vel eftir og ekki er hægt að útiloka frekari staðbundnar endurkomur þó svo að skurðbrúnir séu fríar af æxlisfrumum.