Show simple item record

dc.contributor.authorArnljótur Björn Halldórsson
dc.contributor.authorElísabet Benedikz
dc.contributor.authorÍsleifur Ólafsson
dc.contributor.authorBrynjólfur Mogensen
dc.date.accessioned2016-03-22T11:41:46Zen
dc.date.available2016-03-22T11:41:46Zen
dc.date.issued2016-03-02en
dc.date.submitted2016en
dc.identifier.citationLæknablaðið, 2016 (03):131en
dc.identifier.issn00237213en
dc.identifier.issn16704959en
dc.identifier.doi10.17992/lbl.2016.03.71en
dc.identifier.urihttp://hdl.handle.net/2336/603498en
dc.descriptionEfst á síðunni er hægt að nálgast greinina í heild sinni með því að smella á hlekkinnen
dc.description.abstractInngangur: Rákvöðvarof getur átt sér ýmsar orsakir, þar á meðal er mikil líkamleg áreynsla. Við rákvöðvarof losnar kreatínkínasi (CK) og vöðvarauði (mýóglóbín) úr vöðvafrumum. Virkni CK í sermi er notuð til greiningar á rákvöðvarofi en vöðvarauði getur valdið bráðum nýrnaskaða, sem er alvarlegasti og þekktasti fylgikvilli rákvöðvarofs. Engar rannsóknir virðast hafa verið gerðar á áreynslurákvöðvarofi í almennu þýði. Markmið þessarar rannsóknar var að kanna faraldsfræði áreynslurákvöðvarofs hjá sjúklingum sem voru greindir á Landspítala árin 2008-2012. Efni og aðferðir: Rannsóknin var afturskyggn og lýsandi. Þýðið var allir sjúklingar á Landspítala frá 1. janúar 2008 til 31. desember 2012 með CK-gildi í sermi yfir 1000 IU/L eftir líkamlega áreynslu. Sjúklingar með CK-hækkun vegna rákvöðvarofs af öðrum orsökum voru ekki teknir með. Skráður var fjöldi tilfella, kyn, hæsta mælda CK-gildi, dagsetning komu, orsök og staðsetning rákvöðvarofsins, innlagnarlengd, fylgikvillar og hvort þörf væri á vökvagjöf í æð. Tölur um íbúafjölda á höfuðborgarsvæðinu fengust frá Hagstofu Íslands og um íþróttaástundun frá Íþróttasambandi Íslands. Niðurstöður: Alls greindust 54 sjúklingar með áreynslurákvöðvarof, 18 konur (33,3%) og 36 karlar (66,7%) eða 8,3% af heildarfjölda rákvöðvarofstilfella (648) af öllum orsökum á tímabilinu. Nýgengi fyrir höfuðborgarsvæðið var 5,0/100.000 íbúa á ári á tímabilinu. Miðgildi aldurs var 28 ár og miðgildi CK-hækkunar í sermi var 24.132 IU/L. CK-hækkun var meiri hjá konum en körlum en munurinn reyndist ómarktækur. Rákvöðvarof var í um 89% tilvika í efri- eða neðri útlimum. CK-gildi voru marktækt hærri hjá þeim sem fengu vökvagjöf í æð en þeim sem fengu einungis vökva um munn. Einn einstaklingur greindist með bráðan nýrnaskaða. Upplýsingar um íþróttaástundun eða líkamsrækt eru ekki tiltækar. Ályktun: Áreynslurákvöðvarof er óalgengt en oftast er um unga einstaklinga að ræða. Ekki er vitað um áreynsluástundun kvenna eða karla en ekki reyndist munur á CK-hækkun kynjanna, milli aldursflokka eða rákvöðvasvæða. CK-hækkun var veruleg en fylgikvillar fátíðir. Skortur er á rannsóknum um áreynslurákvöðvarof í almennu þýði.
dc.description.abstractIntroduction: Overexertion and too much training are among the multiple etiologies of rhabdomyolysis. Creatine kinase (CK) and myoglobine, released from skeletal muscle cells, are useful for diagnosis and follow-up. Acute kidney injury is a serious complication of myoglobinemia. Literature on exertional rhabdomyolysis in the general population is scarce. The aim of this study was to investigate the epidemiology of exertional rhabdomyolysis among patients diagnosed at Landspítali The National University Hospital of Iceland in 2008-2012. Materials and methods: The study was retrospective and observational. All patients presenting with muscle pain after exertion and elevated creatine kinase >1000 IU/L, during the period from 1 January 2008 to 31 December 2012, were included. Patients with CK elevations secondary to causes other than exertion were excluded. Variables included: patient number and gender, CK-levels, date of hospital admission, cause of rhabdomyolysis, location of injured muscle groups, length of hospital stay, complications and means of fluid replacement. Population figures of the capital region were gathered from Statistics Iceland and information on sport practice in the capital region from The National Olympic and Sports Association of Iceland. Results: Exertional rhabdomyolysis was diagnosed in 54 patients, 18 females (33,3%) and 36 males (66,7%), or 8,3% of rhabdomyolysis cases from all causes in the study period (648 cases). Incidence in the capital region was 5,0/100.000 inhabitants per year in the study period. Median age was 28 years and median CK-level was 24.132 IU/L. CK-levels were higher among females but the difference between genders was not significant. Muscle groups of the upper and lower extremities were most frequently affected (89%). Thirty patients received intravenous fluids. They had significantly higher CK values than other patients. One patient developed acute kidney injury. Information on sport practice and physical training in the capital region was not available. Conclusion: Exertional rhabdomyolysis is uncommon but mostly affects younger people. Information on the practice of exertion among males and females is not available but CK-levels were not significantly different between genders, age groups or different muscle groups. CKlevels were high but complications uncommon. Studies of exertional rhabdomyolysis in the general population are lacking
dc.language.isoisen
dc.publisherLæknafélag Íslands, Læknafélag Reykjavi­kuren
dc.relation.urlhttp://www.laeknabladid.is/tolublod/2016/03/nr/5789en
dc.rightsArchived with thanks to Læknablaðiðen
dc.subjectÞjálfunen
dc.subjectLíkamsrækten
dc.subjectOfþjálfunen
dc.subject.meshRhabdomyolysisen
dc.subject.meshPhysical Exertionen
dc.subject.meshSportsen
dc.subject.meshPhysical Education and Trainingen
dc.titleKomur á bráðamóttöku Landspítala vegna áreynslurákvöðvarofs árin 2008-2012is
dc.title.alternativeVisits of patients with exertional rhabdomyolysis to the Emergency Department at Landspítali, The National University Hospital of Iceland in the years 2008-2012en
dc.typeArticleen
dc.contributor.department1 Læknadeild Háskóla Íslands, 2 rannsóknastofu Landspítala og HÍ í bráðafræðum, 3 vísindaog þróunarsviði, 4 rannsóknarkjarna Landspítala.en
dc.identifier.journalLæknablaðiðen
dc.rights.accessOpen Accessen
refterms.dateFOA2018-09-12T15:49:24Z
html.description.abstractInngangur: Rákvöðvarof getur átt sér ýmsar orsakir, þar á meðal er mikil líkamleg áreynsla. Við rákvöðvarof losnar kreatínkínasi (CK) og vöðvarauði (mýóglóbín) úr vöðvafrumum. Virkni CK í sermi er notuð til greiningar á rákvöðvarofi en vöðvarauði getur valdið bráðum nýrnaskaða, sem er alvarlegasti og þekktasti fylgikvilli rákvöðvarofs. Engar rannsóknir virðast hafa verið gerðar á áreynslurákvöðvarofi í almennu þýði. Markmið þessarar rannsóknar var að kanna faraldsfræði áreynslurákvöðvarofs hjá sjúklingum sem voru greindir á Landspítala árin 2008-2012. Efni og aðferðir: Rannsóknin var afturskyggn og lýsandi. Þýðið var allir sjúklingar á Landspítala frá 1. janúar 2008 til 31. desember 2012 með CK-gildi í sermi yfir 1000 IU/L eftir líkamlega áreynslu. Sjúklingar með CK-hækkun vegna rákvöðvarofs af öðrum orsökum voru ekki teknir með. Skráður var fjöldi tilfella, kyn, hæsta mælda CK-gildi, dagsetning komu, orsök og staðsetning rákvöðvarofsins, innlagnarlengd, fylgikvillar og hvort þörf væri á vökvagjöf í æð. Tölur um íbúafjölda á höfuðborgarsvæðinu fengust frá Hagstofu Íslands og um íþróttaástundun frá Íþróttasambandi Íslands. Niðurstöður: Alls greindust 54 sjúklingar með áreynslurákvöðvarof, 18 konur (33,3%) og 36 karlar (66,7%) eða 8,3% af heildarfjölda rákvöðvarofstilfella (648) af öllum orsökum á tímabilinu. Nýgengi fyrir höfuðborgarsvæðið var 5,0/100.000 íbúa á ári á tímabilinu. Miðgildi aldurs var 28 ár og miðgildi CK-hækkunar í sermi var 24.132 IU/L. CK-hækkun var meiri hjá konum en körlum en munurinn reyndist ómarktækur. Rákvöðvarof var í um 89% tilvika í efri- eða neðri útlimum. CK-gildi voru marktækt hærri hjá þeim sem fengu vökvagjöf í æð en þeim sem fengu einungis vökva um munn. Einn einstaklingur greindist með bráðan nýrnaskaða. Upplýsingar um íþróttaástundun eða líkamsrækt eru ekki tiltækar. Ályktun: Áreynslurákvöðvarof er óalgengt en oftast er um unga einstaklinga að ræða. Ekki er vitað um áreynsluástundun kvenna eða karla en ekki reyndist munur á CK-hækkun kynjanna, milli aldursflokka eða rákvöðvasvæða. CK-hækkun var veruleg en fylgikvillar fátíðir. Skortur er á rannsóknum um áreynslurákvöðvarof í almennu þýði.
html.description.abstractIntroduction: Overexertion and too much training are among the multiple etiologies of rhabdomyolysis. Creatine kinase (CK) and myoglobine, released from skeletal muscle cells, are useful for diagnosis and follow-up. Acute kidney injury is a serious complication of myoglobinemia. Literature on exertional rhabdomyolysis in the general population is scarce. The aim of this study was to investigate the epidemiology of exertional rhabdomyolysis among patients diagnosed at Landspítali The National University Hospital of Iceland in 2008-2012. Materials and methods: The study was retrospective and observational. All patients presenting with muscle pain after exertion and elevated creatine kinase >1000 IU/L, during the period from 1 January 2008 to 31 December 2012, were included. Patients with CK elevations secondary to causes other than exertion were excluded. Variables included: patient number and gender, CK-levels, date of hospital admission, cause of rhabdomyolysis, location of injured muscle groups, length of hospital stay, complications and means of fluid replacement. Population figures of the capital region were gathered from Statistics Iceland and information on sport practice in the capital region from The National Olympic and Sports Association of Iceland. Results: Exertional rhabdomyolysis was diagnosed in 54 patients, 18 females (33,3%) and 36 males (66,7%), or 8,3% of rhabdomyolysis cases from all causes in the study period (648 cases). Incidence in the capital region was 5,0/100.000 inhabitants per year in the study period. Median age was 28 years and median CK-level was 24.132 IU/L. CK-levels were higher among females but the difference between genders was not significant. Muscle groups of the upper and lower extremities were most frequently affected (89%). Thirty patients received intravenous fluids. They had significantly higher CK values than other patients. One patient developed acute kidney injury. Information on sport practice and physical training in the capital region was not available. Conclusion: Exertional rhabdomyolysis is uncommon but mostly affects younger people. Information on the practice of exertion among males and females is not available but CK-levels were not significantly different between genders, age groups or different muscle groups. CKlevels were high but complications uncommon. Studies of exertional rhabdomyolysis in the general population are lacking


Files in this item

Thumbnail
Name:
f03.pdf
Size:
385.6Kb
Format:
PDF

This item appears in the following Collection(s)

Show simple item record