Show simple item record

dc.contributor.authorÞorbjörn Jónsson
dc.contributor.authorJón Þorsteinsson
dc.contributor.authorHelgi Valdimarsson
dc.date.accessioned2009-10-22T13:46:20Z
dc.date.available2009-10-22T13:46:20Z
dc.date.issued1992-10-01
dc.date.submitted2009-10-22
dc.identifier.citationLæknablaðið 1992, 78(8):341-7en
dc.identifier.issn0023-7213
dc.identifier.urihttp://hdl.handle.net/2336/84679
dc.descriptionNeðst á síðunni er hægt að nálgast greinina í heild sinni með því að smella á hlekkinn View/Openen
dc.description.abstractThe prevalence and incidence of rheumatoid arthritis (RA) was evaluated in 135 rheumatoid factor (RF) positive and 194 RF negative individuals. It was found that the prevalence of RA was higher in individuals with elevation of IgG RF or IgA RF compared with IgM RF. Furthermore, the prevalence of RA was markedly higher in individuals with elevation of two or three RF isotypes compared with RF negative individuals or subjects with elevation of only one RF isotype. Symptom free individuals with elevation of IgA RF or IgG RF showed an increased risk for developing RA during a mean observation period of 9.3 years. This was not found for elevation of IgM RF. It is concluded that the IgA RF and IgG RF isotypes have a closer association with RA than IgM RF.
dc.description.abstractÁrið 1987 var algengi og nýgengi iktsýki (rheumatoid arthritis, RA) kannað hjá fólki sem mælst hafði með hækkun á gigtarþáttum (rheumatoid factors, RF) í hóprannsókn Hjartaverndar fjórum til þrettán árum áður. Einstaklingar sem höfðu gigtarþáttahækkun án þess að hafa iktsýki voru yfirleitt með hækkun á einungis einni gerð og þá oftast IgM RF. Hins vegar voru flestir iktsýkissjúklingar með hækkun á tveimur eða þremur gerðum gigtarþátta. Hækkun á IgA RF og IgG RF var marktækt algengari í einstaklingum með iktsýki heldur en þeim sem ekki höfðu iktsýki, og fór algengi vaxandi með auknu magni og fjölda gigtarþáttagerða. Einkennalausir einstaklingar með hækkun á IgA RF eða IgG RF voru í marktækt aukinni áhættu á að fá síðar iktsýki samanborið við þá sem höfðu eðlilegt magn gigtarþátta. Niðurstöður rannsóknarinnar benda því til þess að hækkun á IgA RF og IgG RF hafi sterkari tengsl við iktsýki og áhættu á þeim sjúkdómi heldur en hækkun á IgM RF.
dc.language.isoisen
dc.publisherLæknafélag Íslands, Læknafélag Reykjavíkuren
dc.relation.urlhttp://www.laeknabladid.isen
dc.subjectIktsýkien
dc.subjectGigten
dc.subject.meshArthritis, Rheumatoiden
dc.subject.meshRheumatoid Factoren
dc.titleAlgengi og nýgengi iktsýki í fólki með hækkaða gigtarþættiis
dc.typeArticleen
dc.identifier.journalLæknablaðiðen
refterms.dateFOA2018-09-12T18:44:12Z
html.description.abstractThe prevalence and incidence of rheumatoid arthritis (RA) was evaluated in 135 rheumatoid factor (RF) positive and 194 RF negative individuals. It was found that the prevalence of RA was higher in individuals with elevation of IgG RF or IgA RF compared with IgM RF. Furthermore, the prevalence of RA was markedly higher in individuals with elevation of two or three RF isotypes compared with RF negative individuals or subjects with elevation of only one RF isotype. Symptom free individuals with elevation of IgA RF or IgG RF showed an increased risk for developing RA during a mean observation period of 9.3 years. This was not found for elevation of IgM RF. It is concluded that the IgA RF and IgG RF isotypes have a closer association with RA than IgM RF.
html.description.abstractÁrið 1987 var algengi og nýgengi iktsýki (rheumatoid arthritis, RA) kannað hjá fólki sem mælst hafði með hækkun á gigtarþáttum (rheumatoid factors, RF) í hóprannsókn Hjartaverndar fjórum til þrettán árum áður. Einstaklingar sem höfðu gigtarþáttahækkun án þess að hafa iktsýki voru yfirleitt með hækkun á einungis einni gerð og þá oftast IgM RF. Hins vegar voru flestir iktsýkissjúklingar með hækkun á tveimur eða þremur gerðum gigtarþátta. Hækkun á IgA RF og IgG RF var marktækt algengari í einstaklingum með iktsýki heldur en þeim sem ekki höfðu iktsýki, og fór algengi vaxandi með auknu magni og fjölda gigtarþáttagerða. Einkennalausir einstaklingar með hækkun á IgA RF eða IgG RF voru í marktækt aukinni áhættu á að fá síðar iktsýki samanborið við þá sem höfðu eðlilegt magn gigtarþátta. Niðurstöður rannsóknarinnar benda því til þess að hækkun á IgA RF og IgG RF hafi sterkari tengsl við iktsýki og áhættu á þeim sjúkdómi heldur en hækkun á IgM RF.


Files in this item

Thumbnail
Name:
L1992-08-78-F5.pdf
Size:
655.3Kb
Format:
PDF
Description:
Allur texti - Full text

This item appears in the following Collection(s)

Show simple item record