Show simple item record

dc.contributor.authorEydís K. Sveinbjarnardóttir
dc.contributor.authorSigurður Rafn A. Levy
dc.contributor.authorVilborg G. Guðnadóttir
dc.date.accessioned2010-02-02T13:56:25Z
dc.date.available2010-02-02T13:56:25Z
dc.date.issued2008
dc.date.submitted2010-02-02
dc.identifier.citationGeðvernd 2008, 37(1):6-11en
dc.identifier.issn1022-4920
dc.identifier.urihttp://hdl.handle.net/2336/91024
dc.descriptionNeðst á síðunni er hægt að nálgast greinina í heild sinni með því að smella á hlekkinn Skoða/Opna(view/open)en
dc.description.abstractViðhorfabreytingar eru að eiga sér stað í geðheilbrigðisþjónustu vesturlanda. Bæði notendur og fagfólk sem starfar í geðheilbrigðisþjónustu eru sammála um að leggja beri meiri áherslu á heildræna og batahvetjandi þjónustu við notendur og aðstandendur þeirra. Geðheilbrigðisþjónustan þarf að miða meira að þátttöku og þörfum fjölskyldna í eigin bata og meðferð (1,2). Þegar börn tilheyra fjölskyldu þar sem annað foreldrið eða jafnvel báðir foreldrar eru að glíma við geðsjúkdóm er barnið aðstandandi(3). Geðrænn vandi foreldra hefur áhrif á daglegt líf allra í fjölskyldunni og er þekktur áhættuþáttur fyrir börn sem eiga allt sitt undir öryggi, vernd og góðum uppeldisskilyrðum. Þunglyndi foreldra og þá sérstaklega móður er talinn vera áhættuþáttur sem getur haft áhrif á líðan og virkni barna frá unga aldri (4,5). Foreldrið, sem eðlilegt er, verður upptekið að eigin vandamálum, líðan og er jafnframt að reyna að skilja sin eigin veikindi til að geta tekist á við þau. Við þessar aðstæður er það algengt að börn búi sér til sínar eigin skýringar sem að miklu leyti eru byggðar á misskilningi m.a. um að þau beri ábyrgð á líðan foreldra sinna. Á undanförnum 20 árum hafa rannsóknir á börnum geðsjúkra gefið okkur gagnreynda þekkingu á því hvernig börn reyna að axla ábyrgð fullorðinna þegar foreldrið veikist og getur ekki sinnt foreldraskyldum sínum (6). Geðrænn vandi foreldra getur því aukið líkur á að börn þrói með sér sektarkennd, skömm, óraunhæfa ábyrgðartilfinningu og vonleysi. Þau geta orðið félagslega einangruð og þróað sjálf með sér geðrænan vanda (7,8,9). Það er hins vegar alls ekki sjálfgefið að öll börn lendi í erfiðleikum eða að erfiðleikarnir leiði til geðræns vanda hjá börnunum (10).
dc.language.isoisen
dc.publisherGeðverndarfélag Íslandsen
dc.subjectGeðsjúkdómaren
dc.subjectForeldraren
dc.subjectBörnen
dc.subjectForvarniren
dc.titleFjölskyldubrúin : fjölskyldustuðningur með börnin í brennidepliis
dc.typeArticleen
dc.identifier.journalGeðvernden
refterms.dateFOA2018-09-12T19:12:32Z
html.description.abstractViðhorfabreytingar eru að eiga sér stað í geðheilbrigðisþjónustu vesturlanda. Bæði notendur og fagfólk sem starfar í geðheilbrigðisþjónustu eru sammála um að leggja beri meiri áherslu á heildræna og batahvetjandi þjónustu við notendur og aðstandendur þeirra. Geðheilbrigðisþjónustan þarf að miða meira að þátttöku og þörfum fjölskyldna í eigin bata og meðferð (1,2). Þegar börn tilheyra fjölskyldu þar sem annað foreldrið eða jafnvel báðir foreldrar eru að glíma við geðsjúkdóm er barnið aðstandandi(3). Geðrænn vandi foreldra hefur áhrif á daglegt líf allra í fjölskyldunni og er þekktur áhættuþáttur fyrir börn sem eiga allt sitt undir öryggi, vernd og góðum uppeldisskilyrðum. Þunglyndi foreldra og þá sérstaklega móður er talinn vera áhættuþáttur sem getur haft áhrif á líðan og virkni barna frá unga aldri (4,5). Foreldrið, sem eðlilegt er, verður upptekið að eigin vandamálum, líðan og er jafnframt að reyna að skilja sin eigin veikindi til að geta tekist á við þau. Við þessar aðstæður er það algengt að börn búi sér til sínar eigin skýringar sem að miklu leyti eru byggðar á misskilningi m.a. um að þau beri ábyrgð á líðan foreldra sinna. Á undanförnum 20 árum hafa rannsóknir á börnum geðsjúkra gefið okkur gagnreynda þekkingu á því hvernig börn reyna að axla ábyrgð fullorðinna þegar foreldrið veikist og getur ekki sinnt foreldraskyldum sínum (6). Geðrænn vandi foreldra getur því aukið líkur á að börn þrói með sér sektarkennd, skömm, óraunhæfa ábyrgðartilfinningu og vonleysi. Þau geta orðið félagslega einangruð og þróað sjálf með sér geðrænan vanda (7,8,9). Það er hins vegar alls ekki sjálfgefið að öll börn lendi í erfiðleikum eða að erfiðleikarnir leiði til geðræns vanda hjá börnunum (10).


Files in this item

Thumbnail
Name:
G2008-01-37-G1.pdf
Size:
110.5Kb
Format:
PDF
Description:
Allur texti - Full text

This item appears in the following Collection(s)

Show simple item record