Show simple item record

dc.contributor.authorGuðlaug Þorsteinsdóttiren
dc.date.accessioned2010-04-29T13:52:59Z
dc.date.available2010-04-29T13:52:59Z
dc.date.issued1999
dc.date.submitted2010-04-29
dc.identifier.citationGeðvernd 1999, 28(1):50-3en
dc.identifier.issn1022-4920
dc.identifier.urihttp://hdl.handle.net/2336/97693
dc.descriptionNeðst á síðunni er hægt að nálgast greinina í heild sinni með því að smella á hlekkinn Skoða/Opna(view/open)en
dc.description.abstractÞað var með tilkomu DSM-III (Diagnostic and statistical manual of mental disorders 3ja útgáfa 1980) þ.e. bandaríska geðgreiningakerfinu 3ju útgáfu, sem reynt var að staðla flokkun á persónuleikaröskunum. Byggðist hún aðallega á flokkun Schneiders (1923) og var þar með farið að skrá persónuleikaraskanir sérstaklega jafnhliða öðrum geðgreiningum. Var kveðið á um að persónuleikaraskanir skyldu vera skráðar á sérstakan „öxul" (Axis II) en aðrar geðraskanir, þ.m.t. þunglyndi, geðklofi, kvíðasjúkdómar, fíknisjúkdómar o.s.frv., skyldu vera á öðrum „öxli" (Axis I). Þessi ráðstöfun varð til þess að beina athygli að persónuleikaröskunum og hvetja menn til að taka afstöðu, hvort viðkomandi sjúklingur gæti þjáðst af persónuleikaröskun eða ekki, og varð til þess að rannsóknum á þessu sviði hefur fleygt fram. Það sem helst er tekist á um í vísindasamfélaginu í dag er hvernig betrumbæta skuli greiningu og flokkun, og er víst að þar munum við sjá miklar breytingar í næstu greiningarkerfum, bæði ICD (International Classification of Diseases)kerfinu og DSM.
dc.language.isoisen
dc.publisherGeðverndarfélag Íslandsen
dc.subjectPersónuleikatruflaniren
dc.subjectGeðsjúkrahúsen
dc.subjectGeðsjúkdómaren
dc.titlePersónuleikaraskanir á geðdeildumis
dc.typeArticleen
dc.identifier.journalGeðvernden
refterms.dateFOA2018-09-12T19:41:17Z
html.description.abstractÞað var með tilkomu DSM-III (Diagnostic and statistical manual of mental disorders 3ja útgáfa 1980) þ.e. bandaríska geðgreiningakerfinu 3ju útgáfu, sem reynt var að staðla flokkun á persónuleikaröskunum. Byggðist hún aðallega á flokkun Schneiders (1923) og var þar með farið að skrá persónuleikaraskanir sérstaklega jafnhliða öðrum geðgreiningum. Var kveðið á um að persónuleikaraskanir skyldu vera skráðar á sérstakan „öxul" (Axis II) en aðrar geðraskanir, þ.m.t. þunglyndi, geðklofi, kvíðasjúkdómar, fíknisjúkdómar o.s.frv., skyldu vera á öðrum „öxli" (Axis I). Þessi ráðstöfun varð til þess að beina athygli að persónuleikaröskunum og hvetja menn til að taka afstöðu, hvort viðkomandi sjúklingur gæti þjáðst af persónuleikaröskun eða ekki, og varð til þess að rannsóknum á þessu sviði hefur fleygt fram. Það sem helst er tekist á um í vísindasamfélaginu í dag er hvernig betrumbæta skuli greiningu og flokkun, og er víst að þar munum við sjá miklar breytingar í næstu greiningarkerfum, bæði ICD (International Classification of Diseases)kerfinu og DSM.


Files in this item

Thumbnail
Name:
G1999-01-28-G5.PDF
Size:
527.1Kb
Format:
PDF
Description:
Allur texti - Full text

This item appears in the following Collection(s)

Show simple item record